Ο Άγγλος φυσιοδίφης και γεωλόγος, Κάρολος Δαρβίνος, γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου του 1809 στο Σριούσμπερυ και ο πατέρας του ήταν γιατρός. Από την ηλικία των 8 ετών ο Δραβίνος ανέπτηξε το ενδιαφέρον του για τη φυσική ιστορία και τη συλλογή. Το 1825, αφού πέρασε το καλοκαίρι του βοηθώντας τον πατέρα του να θεραπεύσουν τους φτωχούς του Σροπσάιρ, ξεκίνησε τις σπουδές του στην ιατρική, χωρίς να είναι πολύ επιμελής, καθώς, ένιωθε αποστροφή για τη χειρουργική. Ο πατέρας του Δαρβίνου, δυστυχισμένος που ο γιος του δεν ενδιαφερόταν να γίνει γιατρός, τον ενέγραψε σε έναν κύκλο προπτυχιακών μαθημάτων τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Τότε έγινε μανιώδης συλλέκτης σκαθαριών και γνωρίστηκε με τον καθηγητή βοτανολογίας Αιδεσιμότατο Τζον Στήβενς Χένσλοου και άλλους φυσιοδίφες, ενώ άρχισε να παρακολουθεί το μάθημά του φυσικής ιστορίας.

Ο Χένσλοου είχε προτείνει τον Δαρβίνο για την εθελοντική θέση του βοηθού του Ρόμπερτ Φιτζρόυ, κυβερνήτη του πολεμικού πλοίου Beagle. Το Beagle θα αναχωρούσε για μια εξερευνητική αποστολή δύο χρόνων για να καταγράψει τις ακτές της Νότιας Αμερικής. Στο ταξίδι με το Beagle, που διήρκησε 5 χρόνια, ο Δαρβίνος μελέτησε μια μεγάλη ποικιλία γεωλογικών χαρακτηριστικών, απολιθώματα και ζώντες οργανισμούς και συνάντησε πολλούς διαφορετικούς λαούς, ιθαγενείς και αποίκους, συλλέγοντας μεγάλο αριθμό δειγμάτων, πολλά από τα οποία ήταν νέα για την επιστήμη και εδραίωσε έτσι τη φήμη του ως φυσιοδίφης.  Όταν το Beagle επέστρεψε στις 2 Οκτωβρίου του 1836 ο Δαρβίνος ήταν ήδη διάσημος ανάμεσα στους επιστημονικούς κύκλους.

Οι λεπτομερείς παρατηρήσεις του στη βιολογία και τα δείγματα άγριας ζωής και απολιθωμάτων που συνέλεξε τον οδήγησαν να μελετήσει την ποικιλομορφία των ειδών και να αναπτύξει τη θεωρία του για τον μηχανισμό της φυσικής επιλογής το 1838, μέσω του οποίου πρότεινε ότι συντελείται η εξέλιξη όπου όλα τα είδη ζωής προέρχονται από κοινούς προγόνους και έχουν διαμορφωθεί με την πάροδο του χρόνου. Το βιβλίο του On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or The Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life (που συνήθως αναφέρεται ως Η καταγωγή των ειδών) εκδόθηκε το 1859.

Κατά τη δεκαετία του 1870 η επιστημονική κοινότητα αλλά και η κοινωνία γενικότερα έχουν πλέον αποδεχτεί τη θεωρία της εξέλιξης ως δεδομένο. Οι διάφορες και αντικρουόμενες εξηγήσεις συνέχισαν μέχρι και τις δεκαετίες του 1930 μέχρι 1950 όπου πλέον γίνεται γενικά αποδεκτή η φυσική επιλογή ως ο μηχανισμός πίσω από τη θεωρία της εξέλιξης. Στην τροποποιημένη της μορφή η επιστημονική ανακάλυψη του Δαρβίνου ενοποιεί τις βιολογικές επιστήμες και εξηγεί τη βιοποικιλότητα.

Σε αναγνώριση της σπουδαιότητας του ως επιστήμονα, ο Δαρβίνος τάφηκε στο Αββαείο του Γουέστμινστερ, κοντά στον Ουίλιαμ Χέρσελ και τον Ισαάκ Νεύτωνα. Ο Δαρβίνος έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους της ανθρώπινης ιστορίας