Μπορεί να μοιάζει με αστείο αλλά για την εποχή του σελοτέιπ ήταν μια εφεύρεση ανάλογη με μια μεγάλη ευρεσιτεχνία της εποχής μας. Είμαστε στην εποχή της οικονομικής κρίσης που βύθισε την Αμερική μετά το χρηματιστηριακό κραχ του 1929. Οι τιμές στις πρώτες ύλες βρίσκονται στα ύψη. Ακόμα και απλά, καθημερινά προϊόντα είχαν αποκτήσει τέτοια αξία που ήταν απρόσιτη. Και το Scotch Tape εμφανίζεται από το πουθενά για να προσφέρει λύσεις. Ό,τι χαλάει, φτιάχνεται και ό,τι σπάει κολλιέται. Απλά, φτηνά και στο σπίτι. Μιλάμε για επανάσταση. 

Richard (Dick) G. Drew

Richard (Dick) G. Drew

Στα μέσα της δεκαετίας του ’20, οι εργάτες στα εργοστάσια αυτοκινήτων αναπτύσσουν μια πατέντα ώστε να μπορούν να βάφουν τα δίχρωμα αμάξια χωρίς να πέφτει η μια μπογιά πάνω στην άλλη. Μια αδιάβροχη ταινία που κολλάει τις εφημερίδες στα σημεία που πρέπει να μείνουν ανέπαφα είναι η λύση. Τα χρόνια όμως περνούν με τη 3M,  (Minnesota Mining & Manufacturing Co) να αναζητά ένα τρόπου για να βγάλει αυτή την ταινία σε μαζική παραγωγή. Εκεί κάπου εμφανίζεται ένας νεαρός φοιτητής που είχε έφεση στο να τσαγκουρνάει το μπάντζο του, ο Richard (Dick) G. Drew, που τότε δούλευε σαν βοηθός στην 3M, ανακατεύει διάφορα χημικά (κυτταρίνες και τα ρέστα) και στις 8 Σεπτεμβρίου του 1930, η εταιρεία βγάζει στην αγορά το σελοτέιπ που έμελλε να είναι τόσο πετυχημένο όσο το iPhone για την Apple, ενισχύοντας ένα από τα βασικά συστατικά του αμερικάνικου ονείρου: ότι ακόμα και στις πιο δύσκολες εποχές, μπορείς να βρεις τρόπους να πετύχεις. Σε λίγους μήνες η Scotch Tape μπαίνει σε όλες τις επιχειρήσεις βοηθώντας καταλυτικά στην οργάνωση των γραφείων και των καταστημάτων. 

history_paf_newgrid_11

Γιατί ονομάζεται όμως Scotch; Ο θρύλος θέλει να πήρε το όνομα του από έναν πωλητή αυτοκινήτων στον Άγιο Παύλο της Μινεσότα που έβαζε ελάχιστη κόλλα κυτταρίνης στις κορδέλες που χρησιμοποιούσε. Για να τιμήσει την τσιγκουνιά του, η 3Μ, έπλεξε το εγκώμιο της στερεοτυπικής γενναιοδωρίας των Σκωτσέζων.