Κλείσιμο σε 10 δευτερόλεπτα..
Κλείσιμο
Κλείσιμο σε 10 δευτερόλεπτα..
Κλείσιμο
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Ζωγραφίζοντας με αριθμούς, του Φοίβου Σταυρίδη

«Πρωτίστως να καθορίσουμε την κατεύθυνση»

Μαζί, του Ντούο Ντούο

«Η λάμπα είναι αναμμένη»

Απολογία στα ζώα, του Ζαχαρία Παπαντωνίου

«Σαν αλαργεύουν από με γεμάτοι τρόμο οι γάτοι».

Τρελαμένο κορίτσι, του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς

«Αυτό το τρελαμένο κορίτσι που φτιάχνει μονάχη της τη μουσική της»

Κολοσσός, της Σύλβια Πλαθ

«Ποτέ δεν θα μπορέσω να σε συναρμολογήσω ολοκληρωτικά»

Η μαϊμού του Ινδικού λιμανιού, του Νίκου Καββαδία

«Κάποτε, σ’ ένα μακρινό λιμάνι του Ινδικού»

Φράσεις, του Νικανόρ Πάρα

«Ας μη ρίχνουμε στάχτη στα μάτια μας»

Όλα είναι αλήθεια, του Ουώλτ Ουίτμαν

«Α εγώ, άνθρωπος χαλαρής πίστης επί μακρόν»

Ονειρόμυλος, της Κριστίνα Τοτ

«Ποιος με στριφογυρίζει μέσα στο κεφάλι του;»

Φθινοπωρινό σχεδίασμα, του Μήτσου Παπανικολάου

«Σαν πάντα το φθινόπωρο και σήμερα έχει έρθει»

Μέσα στους παραδείσιους κήπους, του Μίκη Θεοδωράκη

Το αντίο της Popaganda στον Μίκη Θεοδωράκη, μέσα από ένα ποίημά του.

«Αιφνιδίως η μεγαλόπρεπη πομπή ακινητοποιείται
ώρα έξι το απόγευμα,
ώρα έξι ακριβώς
σταματά η πομπή, ο χρόνος, ο Ήλιος».

Η θαμπωμένη χώρα, του Λάμπρου Πορφύρα

«Πολλές φορές στου δειλινού τη μυστική την ώρα»

Στέαρ, του Ανδρέα Εμπειρίκου

«H πλάστιγξ κλίνει εκεί που προτιμάμε»

Άγνωστη, του Ρώμου Φιλύρα

«Απόψε και να μ’ έβλεπε κείνη που αναζητώ»

[Πριν, ήταν πληγή], του Γιώργου Αλισάνογλου

«που γέννησε αίμα που γέννησε ροή που γέννησε βλέμμα»

Από τις ρίζες, του Βύρωνα Λεοντάρη

«Από τις ρίζες των μαλλιών μου ως μες στις ψύχες των νυχιών πονώ απ’ αγάπη»

Υστερία, του Τ.Σ. Έλιοτ

«Καθώς αυτή γελούσε ήξερα πώς στροβιλιζόμουν μες στο γέλιο της»

Ουλαλούμ, του Έντγκαρ Άλαν Πόε

«Σταχτί και σκυθρωπό το χρώμα τ’ ουρανού»
© ΦΩΤΑΓΩΓΟΣ ΕΠΕ 2021 / All rights reserved
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.