Κλείσιμο σε 10 δευτερόλεπτα..
Κλείσιμο
Κλείσιμο σε 10 δευτερόλεπτα..
Κλείσιμο
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Ειδύλλιο, του Ρόμπερτ Λούις Στήβενσον

«Θα σου φτιάξω καρφίτσες και παιχνίδια για να χαίρεσαι»

Tο πλάσμα, του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου

«Ποια εξαίσια μουσική ξεχύνεται μες απ’ το σώμα σου»

Μισή ώρα, του Κ.Π. Καβάφη

«Μήτε σε απέκτησα, μήτε θα σε αποκτήσω»

Ερωτικό γράμμα, της Σύλβια Πλαθ

«Δεν είναι εύκολο να εκφράσω την αλλαγή που επέφερες»

Κοντά σου, της Μαρίας Πολυδούρη

«Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι»

Τσιγάρα, του Θωμά Γκόρπα

«Μάταια κυνήγησα τα μάτια που ονειρεύονται στους άλλους τόπους»

Αίσθημα απείρου, του Τζάκομο Λεοπάρντι

«Πάντα αγαπούσα τον έρημο αυτό λόφο»

Μια ελεγεία, του Όσκαρ Ουάιλντ

«Ω τι καλά γι’ αυτόν που ζει στην ησυχία»

Γύρω-γύρω όλοι, του Νάσου Βαγενά

«Η γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο»

Θάλασσα του χειμώνα, του Γιώργου Μαρκόπουλου

Θάλασσα του χειμώνα αφημένη από τους ανθρώπους.

Ένα παλτό, του Ουίλλιαμ Μπάτλερ Γέητς

«Για το τραγούδι μου έραψα παλτό»

Δειλινό, του Γκιγιώμ Απολλιναίρ

«Αγγιγμένη απ’ τους ίσκιους των νεκρών, στο χορτάρι όπου η μέρα ξεψυχάει»

Στον αναγνώστη, του Σαρλ Μπωντλαίρ

«Ἡ ἀνοησία, τ᾿ ἁμάρτημα, ἡ ἀπληστία κι ἡ πλάνη, κυριεύουνε τὴ σκέψη μας καὶ φθείρουν τὸ κορμί μας»

Χαιρετισμός, του Έζρα Πάουντ

«Ω γενιά της απόλυτης αυταρέσκειας
και της απόλυτης αμηχανίας»

Γιατί βαθιά μου δόξασα, του Άγγελου Σικελιανού

«Γιατί βαθιά μου δόξασα και πίστεψα τη γη»

Φιουμιτσίνο, του Δημήτρη Χουλιαράκη

«Λύσε τα άγρια σκυλιά σου Φιουμιτσίνο»

Του Θηρίου, του Μίλτου Σαχτούρη

«Μη φεύγεις θηρίο θηρίο με τα σιδερένια δόντια»

Το τραγούδι της τελευταίας συνάντησης, της Άννα Αχμάτοβα

«Στο στήθος ένα σφίξιμο, το βήμα χάνω, πάω βιαστική»

Κι ο θάνατος δε θα ‘χει πια εξουσία, του Ντύλαν Τόμας

Κι ο θάνατος δεν θα 'χει πια εξουσία.
Γυμνοί οι νεκροί θα γίνουν ένα

Όταν φοβάμαι, του Τζον Κητς

«Όταν φοβάμαι πιο πολύ πως θα πεθάνω, και θα ’ναι ασύναχτο στο νου το γέννημά μου»

Τα γαρύφαλλα, του Νίκου Εγγονόπουλου

«φάγαμε το μπαρούτι με τη χούφτα»

Μαύρο μου χελιδόνι, παραδοσιακό

«Μαύρο μου χελιδόνι από την Αραπιά, άσπρο μου περιστέρι από τον τόπο μου.»

Ποίημα 995, της Έμιλυ Ντίκινσον

«Που έχασα τα Πάντα, Μ’ εμπόδισε
Να χάσω Πράγματα μικρότερα»

Σφαχτό της αγάπης, του Γιάννη Σκαρίμπα

«Θα σ’ επισκεφτώ κάποια νύχτα θολός, δίχως χρώμα»
© ΦΩΤΑΓΩΓΟΣ ΕΠΕ 2021 / All rights reserved
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.