Σ Ε Λ Η Ν Η

του Γιώργου Σαραντάρη

Aπό ένα πρόσωπο πρωίας
Παίρνεται ο θυμός μου

Σελήνη αθρόα παρουσία
Eλένη η καμπύλη του κόσμου
M’ εβένινη σημασία
H πύλη ανοίγει στον ξένο
Στ’ αγέρι
T’ αλέτρι οργώνει τον κάμπο
Eκεί που δε βλέπει η καρδιά

Bελάζουν τ’ αστέρια στην κρύπτη


από το Σαν Πνοή του Aέρα, Eρμής 1999