“Κι αν δεν υπήρχαν ΜΜΕ;” Ίσως να είχαμε μάθει έγκαιρα για τη Χρυσή Αυγή

Ένα Υστερόγραφο για την στάση των δημοσιογράφων απέναντι στο φαινόμενο της Χρυσής Αυγής.

XA όπως Χρυσή Adele

Καταδικάζουμε τη (λεσ)βία από όπου κι αν προέρχεται.

Η οργάνωση εξαρθρώθηκε, το κόμμα αφανίζεται, το (πολιτικό) πρόβλημα είναι εδώ ζητώντας επίλυση

6 Σημεία: Η περίπτωση της Χρυσής Αυγής φαίνεται ν’ αποτελεί ένα θλιβερό case study που επιβεβαιώνει την παραπάνω υπόθεση.

Οι ευθύνες ή ο θρίαμβος της ελληνικής κοινωνίας;

Η συλλογική ανοχή δεν μπορούσε να κρατήσει για πάντα.

Βλέποντας το Elysium στις αίθουσες της Πρετόρια

Από τη Νότια Αφρική, ο Θοδωρής Ρακόπουλος επιχειρεί μία ενδιαφέρουσα πολιτική ανάγνωση αυτής της παρεξηγημένης, βαθιά νοτιοαφρικανικής ταινίας.

Ηλίας Κασιδιάρης: κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της (όποιας) Ν.Δ.;

Μια προβολή στο μέλλον και ένα πολιτικό παιχνίδι με τις πιθανότητες.

100 ώρες μετά το φόνο

Μερικές σκέψεις σχετικά με το πώς αντέδρασαν τα παραδοσιακά μέσα, τα κοινωνικά δίκτυα, το απέναντι γραφείο και το σαλόνι του σπιτιού μας στο σοκ της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα

Γνώμη: Η δημοκρατία δεν χρειάζεται τη θεωρία των άκρων, αλλά την απαγόρευση της Χρυσής Αυγής

Γιατί είναι πια παράλογο να καταγγέλλεται αποκλειστικά ως συμμορία και να αντιμετωπίζεται σαν να μην έχουν καμία σχέση οι ιδέες τους με τα εγκλήματά τους.

American History X: Η μεθυστική γοητεία του φασισμού

Δεν έχει βγει ακόμη απόφαση για το αν η τέχνη μιμείται τη ζωή, αλλά κάποια πράγματα τα έχουμε δει ήδη πολύ καλά στη μεγάλη οθόνη, για να μην τα αναγνωρίζουμε στη μικρή.

Όσα μου έμαθε ο Χρήστος Βακαλόπουλος

Είκοσι χρόνια μετά τον θάνατό του, πέρασα τρεις μήνες διαβάζοντας όλα τα λογοτεχνικά του έργα. Ήταν ένα καλοκαίρι πολύ πιο διδακτικό απ’ όσο θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ.

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ INBOX ΣΟΥ
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.