Είναι περισσότερο γνωστός ως Leadbelly ή Lead Βelly. Αν και έπαιζε περισσότερο δωδεκάχορδη κιθάρα, ήταν ικανός πιανίστας και έπαιζε επίσης μαντολίνο, φυσαρμόνικα, βιολί και ακκορντεόν. Σε ορισμένες, ωστόσο, από τις ηχογραφήσεις του, όπως η δική του εκδοχή για τη φολκ μπαλλάντα «Τζον Χάρντυ», χρησιμοποίησε ακκορντεόν αντί για δωδεκάχορδη. Σε άλλες ηχογραφήσεις απλά τραγουδούσε παράγοντας ήχο με τα χέρια και με κτυπήματα στο πόδι.

Περιπλανήθηκε σε αρκετές πόλεις και για ένα διάστημα συνεργάστηκε με τον Μπλάιντ Λέμον Τζέφερσον. Φυλακίστηκε το 1918 και του δόθηκε χάρη έξι χρόνια αργότερα, από τον κυβερνήτη του Τέξας, όταν ο τελευταίος επισκέφτηκε τη φυλακή και τον άκουσε να τραγουδά.

Καταδικάστηκε για δεύτερη φορά το 1930 για απόπειρα ανθρωποκτονίας, εκτίοντας την ποινή του σε φυλακή της Λουιζιάνας, όπου «ανακαλύφθηκε» από τους Τζον και Άλαν Λόμαξ κατά τη διάρκεια της έρευνάς τους για μία συλλογή τραγουδιών για τη Βιβλιοθήκη του Κονγκρέσου. Χάρη στις προσπάθειές τους, ο Ληντ Μπέλλυ αφέθηκε ελεύθερος το 1934 και τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε πολυάριθμες ηχογραφήσεις.

Τα θέματα της μουσικής του Ληντ Μπέλλυ κάλυπταν ευρεία γκάμα θεμάτων, ανάμεσα στα οποία γκόσπελς, μπλουζ για τις γυναίκες, το ποτό και τον ρατσισμό. Έγραψε επίσης τραγούδια για τους κάουμπόυ, τη φυλακή, τη δουλειά, τους ναύτες και τον χορό. Αργότερα, προς το τέλος της ζωής του έγραφε τραγούδια για πρόσωπα όπως ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ, ο Αδόλφος Χίτλερ και ο πολυεκατομμυριούχος Χάουαρντ Χιούτζες.