O ηθοποιός με την αφελή παιδικότητα στο βλέμμα και μορφή άρρηκτα συνδεδεμένη με την κινηματογραφική nouvelle vague, o Jean-Pierre Léaud συνδέθηκε σε ολόκληρη την καριέρα του με τον François Truffaut, σκηνοθέτη και στυλοβάτη του γαλλικού νέου κύματος, με την πολύχρονη συνεργασία και φιλία τους να ξεκινά το 1958 και όταν ακόμη ο πρώτος ήταν 14 ετών, όπου πρωταγωνίστησε στην ταινία του δεύτερου, Τα 400 χτυπήματα. Ο γεννημένος στο Παρίσι Léaud και γιος του σεναριογράφου Pierre Léaud και της ηθοποιού Jacqueline Pierreux επιλέχθηκε και ξεχώρισε κατευθείαν από τον Truffaut στο κάστινγκ για τον ρόλο του Antoine Doinel, ρόλο τον οποίο στην πορεία θα ενσαρκώσει σε μερικές ακόμη ταινίες του Truffaut: Κλεμμένα Φιλιά, Παράνομο κρεββάτι και Η αγάπη το βάζει στο πόδια, ενώ θα πρωταγωνιστήσει και στις ταινίες του Αμερικάνικη Νύχτα και Δυο Κορίτσια στην Αγγλία.

https://www.youtube.com/watch?v=uyBvPcPFXyc

Η σχέση του Léaud και του Truffaut δεν ήταν αμιγώς επαγγελματική, με τον ηθοποιό να θεωρείται συχνά το alter ego του σκηνοθέτη. Ο Truffaut αποτέλεσε ενός είδους μέντορα του ηθοποιού από την εφηβεία στην ενηλικίωση, φροντίζοντάς τον όταν εκδιώχθηκε από το σχολείο, ενώ κατά την διάρκεια των γυρισμάτων για τα 400 χτυπήματα του έδειχνε καθημερινά σκηνές από το Breathless του Godard και συζητούσαν για ώρες για τον κινηματογράφο. Ο σκηνοθέτης είχε πει για τον Leaud: «Ο Ζαν Πιέρ είναι ο κατεξοχήν αντιρεαλιστικός ηθοποιός . Μόνο με το που λέει καλημέρα βρισκόμαστε στην μυθοπλασία για να μην πω καλύτερα στην επιστημονική φαντασία» και πράγματι, ανήκει στην κατηγορία ηθοποιών-χαρακτήρα, όπου στο μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους έχουν αναπτύξει στην κινηματογραφική οθόνη ένα συγκεκριμένο στυλ ήρωα χωρίς μεγάλες αποκλίσεις. Όταν ο Truffaut πέθανε, ο Jean-Pierre Léaud είχε δηλώσει χαρακτηριστικά πως ήταν ο πρώτος άνθρωπος που εκτίμησε και ότι «Μιλούσε στα παιδιά σαν να ήταν ενήλικες. Είχε καταλάβει ότι τα παιδιά αντιλαμβάνονταν πράγματα καλύτερα από τους ενήλικες. Ήταν απόλυτα ενστικτώδης. Συνεργαστήκαμε με έναν τρόπο συνενοχής».

https://www.youtube.com/watch?v=jWpA271keCw&t=12s

Πέραν όμως της χρόνιας συνεργασίας με τον Truffaut, ο Jean-Pierre Léaud εμφανίστηκε και σε ταινίες του άλλου μεγάλου του γαλλικού κύματος, Jean-Luc Godard, με έναν σύντομο ρόλο στο δυστοπικό Alphaville (1965) και πρωταγωνιστικούς ρόλους στο σουρεαλιστικό πολιτικό μανιφέστο La Chinoise (1967) γύρω από την ζωή μερικών μαοιστών φοιτητών, αλλά και στο Masculin féminin (1966) μία ταινία για την γενιά του Μάη του ’68 ή όπως συχνά αναφέρονται ως «τα παιδιά του Marx και της Coca-Cola», ενώ, άλλη μία ταινία για την συγκεκριμένη γενιά στην οποία πρωταγωνίστησε είναι το τετράωρο La maman et la putain (1973) του Jean Eustache.

https://www.youtube.com/watch?v=V-R9GkhNLrU

Στα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε και με άλλους σκηνοθέτες, με σημαντικότερη την συνεργασία του με τον Φινλανδό σκηνοθέτη Aki Kaurismäki στις ταινίες I Hired A Contract Killer (1990), που αποτελεί και έναν από τους καλύτερους ρόλους ρόλους της καριέρας του ως ο υπάλληλος γραφείου Henri Boulanger που προσλαβάνει έναν δολοφόνο για να τον σκοτώσει και στο πιο πρόσφατο Le Havre (2011). Εμφανίστηκε επίσης σε ταινίες των Pier Paolo Pasolini, Jerzy Skolimowski, Bernardo Bertolucci και στην ταινία του τελευταίου, Το τελευταίο Ταγκό στο Παρίσι (1972) εμφανίστηκε στην ίδια ταινία με το είδωλό του, Marlon Brando, αν και στην πραγματικότητα, δεν συναντήθηκαν ποτέ καθώς, όλες οι σκηνές του Léaud έγιναν Σάββατο και ο Brando αρνιόταν να δουλεύει Σάββατα.

O ηθοποιός με την παιδική γοητεία και ένας από τους πιο φλύαρους της μεγάλης οθόνης, όπως έχει χαρακτηριστεί πολλές φορές, εξακολουθεί να εμφανίζεται σε ταινίες μέχρι και σήμερα.

https://www.youtube.com/watch?v=eKCwI0k7Vwo