Το 1948, πραγματοποίησε το ντεμπούτο της, στη Νέα Υόρκη, σε μια Off-Broadway παραγωγή των «Seven Mirrors». Για τέσσερα χρόνια ήταν σε αυτή την παραγωγή και το καλοκαίρι, καθώς και σε διάφορες συμμετοχές στο Νιου Τζέρσεϊ. Επίσης ερμήνευσε έναν χαρακτήρα, μιας ραδιοφωνικής παράστασης.

Το 1952, η Πέιτζ, ήταν πρωταγωνίστρια στην Off-Broadway αναβίωση του «Καλοκαίρι και Καταχνιά» του Τένεσι Γουίλιαμς στο Γκρίνουιτς Βίλατζ της Νέας Υόρκης. Αυτή η παραγωγή προκάλεσε αίσθηση, όχι μόνο στους κριτικούς αλλά και στο κοινό, που συνεχώς αυξανόταν. Η Πέιτζ, έτσι έλαβε βραβείο από τους κριτικούς κι έγινε ο πρώτος ηθοποιός, σε Off-Broadway παραγωγή που το καταφέρνει αυτό.

Στο Broadway

Η Πέιτζ αργότερα ανέλαβε διάφορους πρωταγωνιστικούς ρόλους τόσο σε ραδιοφωνικές παραστάσεις όσο και στην τηλεόραση.

Το ντεμπούτο της στο Broadway, το έκανε τον Ιανουάριο του 1953, στο έργο της Βίνια Ντελμάρ, Mid-Summer. Ωστόσο το έργο δεν έτυχε τις καλύτερες κριτικές. Αλλά ο ρόλος της άρεσε και έγινε δεκτός από τους κριτικούς, ο οποίος απεικόνιζε μια αμόρφωτη γυναίκα, παντρεμένη με έναν δάσκαλο.

Ντεμπούτο στον Κινηματογράφο

Την άνοιξη του 1953, η Πέιτζ έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στο πλευρό του Τζον Γουέιν, στο Χόντο, το 1953. Ωστόσο προτάθηκε για το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου, αλλά χωρίς άλλες ικανοποιητικές προτάσεις, με αποτέλεσμα να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη.

Η άνοδος

Η καριέρα της Πέιτζ άνθισε στη δεκαετία του 1950. Έπαιξε πληθώρα ρόλων στο Μπρόντγουεϊ. Μεγαλύτεροι εξ αυτών, εκείνη την περίοδο θεωρούνται οι ρόλοι της στο «Ο Ανηθικολόγος» των Ογκούστους Γκετζ και Ρουθ Γκετζ και στο «Ο Βροχοποιός» του Ρίτσαρντ Νας. Επίσης, συνέχισε παράλληλα την καριέρα της στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση, με συχνές εμφανίσεις.

Το 1959, στο πλευρό του Πωλ Νιούμαν, πρωταγωνίστησε στην θεατρικό έργο του Τένεσι Γουίλιαμς «Γλυκό πουλί της Νιότης». Ο ρόλος της συνοδεύτηκε από πολλούς επαίνους, έλαβε μάλιστα, για πρώτη φορά, υποψηφιότητα για Βραβείο Τόνι, και το ενδιαφέρον από το Χόλυγουντ αναζωπυρώθηκε.

Η καθιέρωση

Το 1961 πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική εκδοχή του Καλοκαίρι και Καταχνιά και το 1962 στο Γλυκό Πουλί της Νιότης. Κερδίζοντας, συνεχόμενα τη Χρυσή Σφαίρα καθώς και ούσα δις υποψήφια για το Όσκαρ, για τους ρόλους της αυτούς.

Από εκεί και πέρα η Πέιτζ πρωταγωνίστησε σε ταινίες του Χόλυγουντ, καθώς και σε θεατρικές παραστάσεις. Η Πέιτζ καθώς ήταν πολύ επιλεκτική, απέρριψε μεγάλους ρόλους όπως της Μάρθα στο Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; και στον ΄Εξορκιστή, το ρόλο της Κρις ΜακΝίλ. Η Πέιτζ ήταν μια ηθοποιός που πίστευε στο ρεπερτόριο. Δέχτηκε, στην καριέρα της, πολύ διαφορετικούς ρόλους από αυτούς που είχε ερμηνεύσει, καθώς επίσης πολλές φορές έπαιζε τόσο πρωταγωνιστικούς ρόλους όσο και δευτερεύοντες.

Το 1983 η Πέιτζ μπήκε στο Hall Of Fame του Αμερικανικού Θεάτρου.

Το 1985 κέρδισε το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Ταξίδι στο Μπάουντιφουλ (The Trip to Bountiful).