Η μόνιμη συλλογή του περιέχει έργα διάφορων καλλιτεχνικών ρευμάτων, όπως του Ιμπρεσιονισμού, του Μεταϊμπρεσιονισμού και της Μοντέρνας τέχνης, ενώ φιλοξενεί ειδικές εκθέσεις κατά τη διάρκειας της χρονιάς. Το κτήριο σχεδιάστηκε από τον Αμερικανό αρχιτέκτονα Φρανκ Λόιντ Ράιτ και θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα του 20ου αιώνα. Το μουσείο άνοιξε για πρώτη φορά το 1937, λειτούργησε όμως για πρώτη φορά στο κτήριο στην Πέμπτη Λεωφόρο της Νέας Υόρκης το 1959 και πήρε το όνομά του από τον Σόλομον Ρ. Γκούγκενχαϊμ, Αμερικανό επιχειρηματία και συλλέκτη τέχνης.

Ο Σόλομον Γκούγκενχαϊμ άρχισε να συλλέγει έργα τέχνης το 1929 με την καθοδήγηση της καλλιτέχνιδος Χίλα Ρέμπαϊ, ενώ το 1937 ίδρυσε το Ίδρυμα Σόλομον Ρ. Γκούγκενχαϊμ και άρχισε να εκθέτει τα έργα που αγόραζε στο διαμέρισμά του. Κατά τα πρώτα χρόνια, άρχισε να εκθέτει έργα της Αφηρημένης τέχνης και συγκεκριμμένα έργα καλλιτεχνών όπως Βασίλι Καντίνσκικαι Πιέ Μοντριάν. Στη συνέχεια, άρχισαν να εκτίθενται έργα των Μαρκ Σαγκάλ, Αμεντέο Μοντιλιάνι και Πάμπλο Πικάσο. Η συλλογή του μουσείου άρχισε να μεγαλώνει, με αποτέλεσμα να ζητήσει από τον Αμερικανό αρχιτέκτονα Φρανκ Λόιντ Ράιτ να σχεδιάσει το νέο κτήριο του μουσείου.

Το νέο κτήριο του μουσείου άνοιξε στις 21 Οκτωβρίου 1959, δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Γκούγκενχαϊμ και έξι μήνες μετά τον θάνατο του Ράιτ. Το κτήριο του μουσείο θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα έργα του 20ου αιώνα. Κατά την τριετία 2005-2008 πραγματοποιήθηκαν έργα συντήρησης στο εξωτερικό του μουσείου.

Το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ στη Νέα Υόρκη απασχόλησε τον Ράιτ για 16 χρόνια και είναι πιθανώς το πιο αναγνωρίσιμο έργο του. Το κτίριο εγείρεται ως μία μπεζ σπείρα από την τοποθεσία του στην Πέμπτη Λεωφόρο, με το εσωτερικό του να θυμίζει το εσωτερικό κοχυλιού. Η μοναδική του κεντρική γεωμετρία έχει στόχο να επιτρέψει στους επισκέπτες να απολαύσουν αβίαστα τη συλλογή του μουσείου από πίνακες αφηρημένης τέχνης, ανεβαίνοντας με ανελκυστήρα στο ψηλότερο επίπεδο και στη συνέχεια να βλέπουν τους πίνακες κατεβαίνοντας περπατώντας στην κεντρική σπειροειδή ράμπα.

Η εν λόγω ράμπα ενσωματώνει κυκλικά σχήματα και τριγωνικές απλίκες, στοιχεία που συμπληρώνουν τη γεωμετρική φύση της κατασκευής. Δυστυχώς, όταν το μουσείο ολοκληρώθηκε, αγνοήθηκαν αρκετές σημαντικές λεπτομέρειες των αρχικών σχεδίων του Ράιτ, συμπεριλαμβανομένης της επιθυμίας του να βαφτεί το εσωτερικό μπεζ. Επιπλέον το Μουσείο σχεδιάζει τις τρέχουσες εκθέσεις έτσι ώστε να προχωρά ο θεατής από το ισόγειο προς την κορυφή της ράμπας, αντί να κατεβαίνει από το ψηλότερο επίπεδο προς το ισόγειο.

Ο μόνος ουρανοξύστης που κατασκεύασε ο Ράιτ ήταν ο Πύργος Πράις, ένα κτίριο 19 ορόφων και ύψους 67 μέτρων, στο Μπάρτελσβιλ της Οκλαχόμα. Είναι επίσης ένα από τα δύο σωζόμενα κτίρια του Ράιτ με κατακόρυφο προσανατολισμό (το άλλο είναι ο Πύργος της εταιρείας S.C. Johnson Wax Research στο Ρασίν του Ουισκόνσιν). Εντολέας του Πύργου Πράις ήταν ο Χάρολντ Σ. Πράις της εταιρείας H. C. Price, μιας τοπικής εταιρείας χημικών και πετρελαιαγωγών. Άνοιξε για το κοινό τον Φεβρουάριο του 1956, ενώ στις 29 Μαρτίου 2007 ανακηρύχθηκε Εθνικό Ιστορικό Αξιοθέατο από το Αμερικανικό Υπουργείο Εσωτερικών.