Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε μία ημέρα μετά τη διαβόητη πυρηνική δοκιμή με την κωδική ονομασία Starfish Prime: οι Η.Π.Α. πυροδότησαν στο Διάστημα, 400 χιλιόμετρα πάνω από το νησί Τζόνστον του Ειρηνικού Ωκεανού, μια θερμοπυρηνική βόμβα ισχύος 1,4 μεγατόνων TNT, περίπου 90 φορές πιο ισχυρή από τη βόμβα της Χιροσίμα.

Λίγο μετά την έκρηξη, ένα τεχνητό σέλας έγινε ορατό με γυμνό μάτι στον Ειρηνικό, ενώ ο ηλεκτρομαγνητικός παλμός της δοκιμής, πολύ ισχυρότερος από το αναμενόμενο, προκάλεσε ζημιές σε ηλεκτρικά συστήματα και έκαψε 300 λάμπες στους δρόμους της Χαβάης, 1.445 χιλιόμετρα από το σημείο μηδέν.

Αν οι μηχανικοί δεν είχαν καταφέρει να βρουν μια λύση, οι Αμερικανοί θα είχαν βρεθεί σε δύσκολη θέση την επόμενη ημέρα: Στις 11 Ιουλίου 1962, μία μέρα μετά την εκτόξευση, ο Τέλσταρ μετέδωσε την εικόνα μιας αμερικανικής σημαίας από το Μέιν των Η.Π.Α. σε έναν σταθμό λήψης στη Γαλλία.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 23 Ιουλίου 1962, ο Telstar μετέδωσε την πρώτη δορυφορική δημοσιογραφική εκπομπή, έναν αγώνα μπέιζμπολ και ένα απόσπασμα από συνέντευξη Τύπου του τότε προέδρου Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι. Το ίδιο απόγευμα, μεσολάβησε στο πρώτο υπερατλαντικό ασύρματο τηλεφώνημα, ενώ αργότερα μετέδωσε επίσης εικόνες φαξ.

Η ηλεκτρική τροφοδοσία του Τέλσταρ 1 γινόταν με μπαταρίες νικελίου-καδμίου, οι οποίες ξαναφορτίζονταν από 3.600 ηλιακά κύτταρα. Τα ηλεκτρονικά του κυκλώματα περιείχαν περισσότερα από 1000 τρανζίστορ. Η καρδιά του Τέλσταρ 1 ήταν μία ειδικώς σχεδιασμένη ηλεκτρονική λυχνία οδεύοντος κύματος, η οποία μπορούσε να ενισχύσει ένα σήμα 10.000 φορές.

Όμως ο αμερικανικός δορυφόρος δεν έζησε πολύ, αφού έπεσε θύμα της αμερικανικής πυρηνικής δοκιμής στο Διάστημα. Στις 21 Φεβρουαρίου του 1963, τα τρανζίστορ του Τέλσταρ 1 τελικά υπέκυψαν στις σωρευτικές βλάβες της ακτινοβολίας.