Ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού κινηματογράφου, ο βετεράνος διευθυντής φωτογραφίας και βραβευμένος στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για περισσότερες από 150 ταινίες και 800 ντοκιμαντέρ Συράκος Δανάλης, άφησε την τελευταία του πνοή στα 90 του χρόνια στην Αίγινα, όπου κατοικούσε μαζί με την σύντροφό του, την πρωταγωνίστρια Άννα Γεραλή.

Η κηδεία του θα γίνει στις 4 Φεβρουαρίου στις 12 το μεσημέρι στο αγαπημένο του νησί.

Τα τελευταία χρόνια αποσυρμένος από το σινεμά και το θέατρο που λάτρεψε και τον λάτρεψαν δημιουργούσε τα πολύμορφα ξύλινα καράβια του, τα οποία εξέθετε συχνά για φιλανθρωπικούς σκοπούς.  

Γεννήθηκε από Κεφαλλονίτη πατέρα, που ήταν καθηγητής μαθηματικών στο Σουδάν και Κεφαλλονίτισσα μάνα, το 1927, στην Αθήνα, και μεγάλωσε στη Φωκίωνος Νέγρη. Στον πόλεμο, ακόμα νεαρότατος, μπήκε στην ΕΠΟΝ. “Την ώρα που γράφαμε στην άσφαλτο, μας είδαν κάποιοι ταγματασφαλίτες, από την ομάδα του Μόρφη, οι οποίοι άρχισαν να πυροβολούν, και σκότωσαν το παιδί που ήταν δίπλα μου. Στη συνέχεια είχα και φυλακές… Μετά πέρασε ο πόλεμος, και κατόπιν κοιτούσαμε πως θα δουλέψουμε, γιατί δουλειές, βέβαια, δεν υπήρχαν με τίποτε… αφού, δεν λειτουργούσε τίποτε”, θυμόταν σε συνέντευξή του στο TVXS και την Κρυσταλία Πατούλη.

Δεκαοκτώ ετών αναγκάστηκε να μπει τυχαία και περιστασιακά, όπως έλεγε, σε ένα κινηματογραφικό συνεργείο. Ετσι ξεκίνησε η μεγάλη περιπέτειά του στο σινεμά. Κάτι που δεν ξέρουν οι περισσότεροι είναι πως στο Πέργαμο της Ιταλίας ξεκίνησε σπουδές σχεδιαστή υφαντουργικής, αλλά λόγω των οικονομικών μέτρων του Μαρκεζίνη αναγκάστηκε να επιστρέψει και έτσι να ξαναβρεθεί στον κινηματογράφο. “Μπήκα στον κινηματογράφο, για μεροκάματα, κάνοντας όλες τις δουλειές. Γιατί τότε, εκτός από τον διευθυντή φωτογραφίας και τον ηχολήπτη, όλοι οι άλλοι, έκαναν όλες τις δουλειές”. Σιγά σιγά εξελίχθηκε σε πρωταγωνιστή της εγχώριας βιομηχανίας σινεμά, δουλεύοντας σε ταινίες όλων σχεδόν των σκηνοθετών μας, από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη και τον Τάκη Κανελλόπουλου μέχρι τον Παντελή Βούλγαρη, με όλους τους σταρ του εγχώριου σινεμά. Ο μοναδικός σκηνοθέτης με τον οποίο δεν συνεργάστηκε ήταν ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. Τον κάλεσε για την ¨Αναπαράσταση”, αλλά ο Δανάλης είχε ήδη κλείσει για άλλη ταινία.

Φακελωμένος από την αστυνομία όταν επί Χούντας χρειάστηκε να πάω να φύγει για να ταινίες στην Αμερική δεν του δίνανε διαβατήριο. Καταφέρνει ο παραγωγός του να πάρει βίζα, αλλά ο ίδιος δεν αποδέχεται την πρόταση να  μείνει πέντε χρόνια εδώ στην Αμερική. ‘Ενα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής του ήταν η ΕΡΤ για την οποία δούλεψε για περίπου 1000 ημίωρα ντοκυμαντέρ της εκπομπής «Η ΕΡΤ στη Βόρειο Ελλάδα” αλλά και στο «Μουσικό Οδοιπορικό» με τη Δόμνα Σαμίου.