ΒΙΒΛΙΟ: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΠοιος έχει ένα εκατομμύριο ευρώ για να σώσει το καλύτερο βιβλιοπωλείο του κόσμου;

Ποιος έχει ένα εκατομμύριο ευρώ για να σώσει το καλύτερο βιβλιοπωλείο του κόσμου;

Ο Craig Walzer έστησε στη Σαντορίνη ένα ναό για τα βιβλία με θέα το ηφαίστειο. Τώρα κινδυνεύει να κλείσει, αλλά μέχρι τότε διοργανώνει για μια ακόμα χρονιά το Caldera Arts & Literature Festival.
IMG_5668_edit

Κατεβαίνεις σκαλιά για αυτόν τον παράδεισο. Στενά, λευκά και λίγο απότομα για να βρεθείς στη Γη της Επαγγελίας, που είναι φτιαγμένη από βιβλία. Μικρά, μεγάλα, λεπτά ή χοντρά, αραδιασμένα σε πάγκους και ράφια, στροβιλίζονται στο χώρο, σα μικροί φτερωτοί φίλοι οι οποίοι σε καλοδέχονται μετά από μακρύ ταξίδι. Στο ταβάνι ένας ακόμη στρόβιλος από γραμμένα ονόματα των ανθρώπων που δούλεψαν για το βιβλιοπωλείο Atlantis στην Οία της Σαντορίνης και το έβαλαν στην καρδιά τους για πάντα.

Πολύς κόσμος κατεβαίνει αυτή τη σκάλα. Κι όχι μόνο για να αγοράσει τα, κυρίως ξενόγλωσσα, βιβλία που πωλούνται εκεί. Αλλά και για να μιλήσει με το προσωπικό (ναι, όλους αυτούς που αφήνουν τα χνάρια τους στη σπείρα του ταβανιού) και κυρίως με τον Craig Walzer έναν από τους ιδρυτές του Atlantis και μόνιμο κάτοικο (κυριολεκτικά) του απίστευτου βιβλιοπωλείου που σύμφωνα με τον Guardian είναι το καλύτερο στον πλανήτη.

Δεν υπάρχει καλύτερος ξεναγός από τον Craig. Σε κοιτάζει στα μάτια, σου κάνει μια δυο ερωτήσεις – για να ανακαλύψει τι τύπος είσαι – και ως προικισμένος ψυχαναλυτής βρίσκει αμέσως τη λύση για το πρόβλημά σου: το ιδανικό βιβλίο για την περίπτωσή σου. (Για μένα για παράδειγμα η «συνταγή» περιλάμβανε ένα γαλάζιο χάρτη της Σαντορίνης φιλοτεχνημένο από τον ίδιο κι ένα μικρό βιβλιαράκι με τις εντυπώσεις της Virginia Woolf από την αναζήτηση πνευματικής γαλήνης και συγγραφικής έμπνευσης στους δρόμους ενός ομιχλώδους Λονδίνου).

Μόλις ο κόσμος αραιώνει, βάζει ρακί σε δυο ποτήρια, κάθεται μαζί μου στη λιλιπούτεια πνιγμένη στην πρασινάδα αυλή και απαντά χαμογελώντας στην κλασσική ερώτηση…

IMG_5526_edit
IMG_5605_edit
IMG_5518_edit

Πως άρχισαν όλα;  Το 2002, ήμουν σε τούτο τo νησί μαζίμε το φίλο μου τον Oliver. Ήταν ένας υπέροχος Απρίλης και η ατμόσφαιρα ήσυχη, όμορφη, ιδανική για να παίζεις σκάκι και να χαζεύεις τη θέα του ηφαιστείου. Βρισκόμασταν εδώ για περίπου μια εβδομάδα και μας είχαν τελειώσει όλα τα βιβλία που είχαμε πάρει μαζί μας για διάβασμα. Σχεδόν απελπισμένοι με αυτή την κατάσταση, αρχίσαμε να πίνουμε σε μια ντόπια ταβέρνα γιατί δεν είχαμε κάτι άλλο να κάνουμε. Τότε μου ήρθε η ιδέα να ανοίξουμε ένα βιβλιοπωλείο, ώστε να μη χρειάζεται πλέον κανείς να πίνει τόσο πολύ εξαιτίας της έλλειψης βιβλίων. Επιστρέψαμε πίσω στην πατρίδα μας και τελικά μαζευτήκαμε έξι φίλοι που το 2004 ήρθαμε στη Σαντορίνη και χτίσαμε σχεδόν από το μηδέν το αρχικό βιβλιοπωλείο.

Δεν ξεκινήσατε ακριβώς από εδώ δηλαδή. Το πρώτο Atlantis βρισκόταν μέσα στο Κάστρο στο τέλος του χωριού. Έμοιαζε πραγματικά με σπηλιά και διέθετε μια εκπληκτική θέα: τη χάζευες και ήταν σαν να βούταγες στο ηλιοβασίλεμα. Τα πράγματα ήταν λίγο «πρωτόγονα», βέβαια, σε αυτό το τριών επιπέδων κτίριο. Για παράδειγμα, δεν υπήρχε κουζίνα και μαγειρεύαμε στη φωτιά. Επίσης δεν υπήρχε τρεχούμενο νερό.

Τι έγινε και εγκαταλείψατε το αρχικό σας ορμητήριο; Ο ιδιοκτήτης αποφάσισε να αλλάξει τη χρήση του, προκειμένου να το αξιοποιήσει τουριστικά. Από την αρχή πάντως μας είχε ενημερώσει ότι αυτός ήταν ο στόχος του κάποια στιγμή. Το ξέραμε, αλλά είχαμε αποφασίσει να εκμεταλλευτούμε τον περιορισμένο μας χρόνο σε αυτή τη «σπηλιά» γιατί ήταν μια υπέροχη ευκαιρία που δε θέλαμε να χάσουμε. Εξάλλου, αρχικά θέλαμε να δούμε αν θα προχωρήσει το σχέδιό μας με επιτυχία και απλά περνούσαμε καλά.

Οπότε περνά ο πρώτος χρόνος κι εσείς βρίσκεστε αντιμέτωποι με ποια πραγματικότητα; Ψάχναμε για καινούριο χώρο, οπότε βρήκαμε αυτόν που στεκόμαστε τώρα. Δεν είχε χρησιμοποιηθεί από το σεισμό και ήταν γεμάτος χαλάσματα. Αλλά παρά τα φαινομενικά του μειονεκτήματα, ήταν πολύ πιο κοντά στην Οία και έτσι μπορούσαμε πιο εύκολα να γίνουμε κομμάτι της. Οπότε μετακομίσαμε το 2005 και τα τελευταία δέκα χρόνια βρισκόμαστε εδώ.  

Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα; Όχι ακριβώς. Αλλά τις καλές μέρες είμαστε απόλυτα ευτυχισμένοι.

Πως θα περιέγραφες τη φετινή σεζόν; Επαγγελματικά είναι μια πολύ καλή περίοδος. Υπάρχει ολοένα και μεγαλύτερη δημοσιότητα που μας κάνει καλό, οδηγώντας σε υψηλότερες πωλήσεις. Σημαντικό είναι επίσης το γεγονός ότι έρχονται νέα πρόσωπα για να δουλέψουν στο βιβλιοπωλείο. Ξέρεις από τους αρχικούς έξι, είμαι ο μόνος που απέμεινε. Δύο μάλιστα από αυτούς παντρεύτηκαν το καλοκαίρι στην ταράτσα του Ατλαντίς κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ που διοργανώσαμε το 2014.

IMG_5792_edit
IMG_5804_edit

Άκουσα τα καλύτερα για εκείνο το φεστιβάλ. Θα το επαναλάβετε και φέτος; Ναι φυσικά. Το Caldera Arts & Literature Festival 2015 θα πραγματοποιηθεί στις 11- 13 Σεπτεμβρίου και θα είναι μια γιορτή αφιερωμένη στις λέξεις, την τέχνη, την μουσική και το κρασί. Πάντα στην ταράτσα. Φέτος θα συμμετέχουν (και είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό) ο David Sedaris, εκπληκτικός συγγραφέας με έντονη αίσθηση του χιούμορ και με πάνω από 8 εκατομμύρια πωλήσεις βιβλίων ανά τον κόσμο, ο πολυβραβευμένος και ιδιαίτερα αγαπητός στο κοινό ποιητής Billy Collins, αλλά και ο σπάνιος μουσικός Ros Daly με το Λαβύρινθό του, ο οποίος μας τίμησε και την προηγούμενη χρονιά, οπότε τώρα είμαστε διπλά χαρούμενοι που μας επισκέπτεται ξανά, για μια ακόμη εκπληκτική εμφάνιση. Μαζί μας θα είναι και ο Julian Gargiulo, εμπνευσμένος πιανίστας και συνθέτης, του οποίου οι παραστάσεις σε όλο τον κόσμο εντυπωσίασαν το κοινό. Είμαστε όλοι πραγματικά ενθουσιασμένοι που θα τους υποδεχτούμε. Ανάμεσα στους παραπάνω θα υπάρξουν και άλλοι καλεσμένοι, τα ονόματα των οποίων θα ανακοινωθούν προσεχώς, αλλά και σεφ που θα επιμεληθούν το φαγητό. Επομένως, ναι, όλα πάνε πολύ καλά από αυτή την άποψη. Έχω να πω, μάλιστα,  ότι αυτό το μέρος είναι το μόνο κομμάτι του κόσμου που επιθυμώ να βρίσκομαι αυτή τη στιγμή

Σε τι θα διαφέρει το Caldera Arts & Literature Festival 2015 σε σχέση με τα υπόλοιπα; Δεν ξέρω αν το πρόσεξες, αλλά πάνω από την πόρτα του Atlantis, τοποθετημένες έτσι ώστε να μην τη βλέπει ο επισκέπτης παρά μόνο στην έξοδο, είναι δύο επιγραφές.

Δεν καταλαβαίνω για ποιες ακριβώς μιλάς. Έχετε πάρα πολλές παντού. Οι συγκεκριμένες είναι πολύ σημαντικές, διότι αφηγούνται τι έγινε στις 26 Μαΐου 2015, όταν ο ιδιοκτήτης αυτού του μαγικού μέρους μας ανακοίνωσε πως δέχτηκε μια προσφορά για την αγορά του κτιρίου, αξίας ενός εκατομμυρίου ευρώ. Μας έδωσε την δυνατότητα να κάνουμε μια αντιπροσφορά μέσα σε δύο εβδομάδες, ειδάλλως, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, θα πρέπει να εγκαταλείψουμε το χώρο αυτό μέσα σε πέντε μήνες. Από τότε βρισκόμαστε σε ένα αγώνα δρόμου, προκειμένου να καταφέρουμε να μην αφήσουμε το χώρο στον οποίο δημιουργούμε εδώ και δέκα χρόνια. Αυτό λένε οι επιγραφές. Και καλούν ταπεινά τους φίλους μας να συνδράμουν  με πόρους, ιδέες και συμβουλές σε αυτή την προσπάθεια που τόσο έχουμε ανάγκη. Το κάθε τι εδώ μέσα είναι χειροποίητο. Από τα ράφια των βιβλίων, μέχρι τους ίδιους τους τοίχους. Κάναμε μια μεγάλη προσπάθεια να ξαναστήσουμε το βιβλιοπωλείο μετά τη μετακόμισή μας από το Κάστρο. Αυτό δεν μπορεί να επαναληφθεί. Αν δε βρεθεί λύση θα είναι φοβάμαι το τέλος αυτής της υπέροχης περιπέτειας. Δεν έχουμε, άλλωστε, πουθενά αλλού να πάμε.

2013-06-22 11.53.09

Ο Craig Walzer, Φωτό: Φώτης Βαλλάτος

Αν θυμάμαι καλά σε κάποια άλλη δύσκολη περίοδο στο παρελθόν οι επισκέπτες που αγαπούσαν το Ατλαντίς είχαν βοηθήσει να την ξεπεράσετε Ναι και είμαι αιώνια ευγνώμων για αυτό. Προσπαθούσαμε να σταθούμε όρθιοι στα πόδια μας τότε και μας βοήθησαν πολύ. Τώρα είναι διαφορετικά βέβαια, γιατί δεν μιλάμε για την ενίσχυση μιας επιχείρησης που μόλις γεννιέται, αλλά για μια μάχη με το χρόνο. Τώρα που μετά από αρκετά χρόνια καταφέραμε να ανασάνουμε και να αρχίσουμε να είμαστε πιο αισιόδοξοι για το μέλλον, καταλήγουμε να δουλεύουμε σαν τρελοί (εγώ και η ομάδα του βιβλιοπωλείου) προκειμένου να τα καταφέρουμε. Στύβω το μυαλό μου καθημερινά για να βρω κάποια λύση. Παραμένω όμως ψύχραιμος. Σκέφτομαι ότι αυτό που αντιμετωπίζουμε δεν είναι και το πιο σοβαρό ζήτημα της χώρας. Εννοώ ότι οι άνθρωποι σε ετούτο τον τόπο έχουν πλέον πολύ πιο σοβαρά προβλήματα από το δικό μου. Θέματα επιβίωσης. Κι έτσι προσπαθώ να είμαι αισιόδοξος. Νομίζω ότι αν η ζωή μας θέλει κι αν το κλίμα μας «σηκώνει» θα τα καταφέρουμε. Με ρώτησες προηγουμένως για το Caldera Arts & Literature Festival 2015 και σε τι θα διαφέρει. Αυτή η γιορτή θα είναι η μεγαλύτερη σε σχέση με οτιδήποτε έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια. Όχι μόνο θα προσελκύσει μεγάλο τουριστικό ενδιαφέρον στη Σαντορίνη (ήδη έχουν ξεκινήσει οι κρατήσεις). Έχει και κάτι άλλο πιο συμβολικό. Πιο μεγάλο. Νιώθω ότι κάνουμε κάτι πολύ σημαντικό. Στην αρχή είναι ένας. Μετά δύο. Μετά τρεις. Κι έτσι μαζευόμαστε πολλοί. Που θα κάνουν κάτι καλό για την τοπική κοινωνία.

Τι εύχεσαι για αυτό το καλοκαίρι; Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα αν εξελισσόταν σε ένα ήσυχα «τρελό» καλοκαίρι από το να είναι ένα σοβαρά «τρελό» καλοκαίρι!

Τι σε εντυπωσιάζει στην τουριστική Σαντορίνη; Το πόσο επεκτείνει τα τουριστικά της όρια. Κάθε χρονιά σκέφτεσαι «οκ ως εδώ ήταν» και κάθε φορά τα ξεπερνά και πηγαίνει ακόμη ένα βήμα πιο πέρα.

Υπάρχει κάτι που θέλεις να πεις σε αυτούς που θα διαβάσουν αυτή τη συνέντευξη; Ναι. Γράψε ότι όλοι πρέπει να έρθουν στο Caldera Arts & Literature Festival 2015 γιατί έτσι κι αλλιώς θα είναι είτε ένα τεράστιο πάρτι επειδή επιβιώσαμε, είτε ένα αποχαιρετιστήριο για τα χρόνια που ζήσαμε εδώ. Σε κάθε περίπτωση θα είναι μια λαμπερή γιορτή.

Θα είναι το πρώτο θα το δεις. 

Ο Craig γελάει με τη σιγουριά μου και τσουγκρίζει το ποτήρι μου. «Στην υγειά σου» μου λέει, την ώρα που ένα ζευγάρι επισκεπτών από την μακρινή Αργεντινή  μπαίνει μέσα, τον ρωτά αν είναι Έλληνας κι αν μπορεί να τους δείξει τα καλύτερα μέρη στη Σαντορίνη. Είναι από το Tennessee, αλλά το νησί το ξέρει απέξω κι ανακατωτά. Το έχει ζωγραφίσει στην καρδιά του.

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ INBOX ΣΟΥ
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.