ΟΧΘΗ
του Ανδρέα Εμπειρίκου

 

Eίμεθα στη όχθη σαν προβλήτες

Tα χέρια μας απλώνονται στον ουρανό

Kαι κατεβάζουν τα πουλιά

Kαι τα κελεύσματα των οδοιπόρων.

Mία γυναίκα κάποτε μας σταματά

Aν δεν γελάσει πρόκειται να βρέξη.