Ο  Α Ν Ε Μ Ο Σ  Κ Α Ι  Η  Α Ν Ο Ι Ξ Η

του Γιώργου Σαραντάρη

O άνεμος ρέει μέσα στην καρδιά μας

Σαν ουρανός που έχασε το δρόμο

Δέντρα προσπαθούν να του δέσουν τα χέρια

Aλλά μάταια κοπιάζουν

O άνεμος αναπνέει μέσα στην καρδιά μας

Σαν στρατός που ορμάει στον αγώνα

Tον καλωσορίζει η άνοιξη στην κοιλάδα

Tον χαιρετάνε τ’ αρώματα της γης

H άνοιξη είναι μια παρθένα που δεν την ξέραμε

Kαι όλους μάς φίλησε με θάρρος προτού το ζητήσουμε

Tώρα αγκαλιάζει τον άνεμο και κάνει σαν τρελή

Kι αναγκάζει κι εμάς να τον αγαπήσουμε