DAVID BOWIE (1947-2016) A LIFE OF SOUND AND VISIONΌταν ο Lester Bangs αποθέωσε τον David Bowie

Όταν ο Lester Bangs αποθέωσε τον David Bowie

Ο παιάνας του σπουδαιότερου μουσικογραφιά για το Station to Station, όπως δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 1976 στο θρυλικό περιοδικό Creem.
popaganda_bowie_lester_bangs

Είναι ζόρικο να έχεις ήρωες. Είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο. Είναι πιο δύσκολο από το να είσαι ήρωας. Γενικά από τους ήρωες όλοι περιμένουν να παράξουν κάτι ώστε να επανεπιβεβαιώσουν ότι κρατάνε ακόμη γερά τα ζεστά καπούλια της σκύλας μούσας, μια κατάσταση που μερικές φορές μοιάζει περισσότερο με σημάδια από νύχια σε ένα γκρεμό. Το ηλιοβασίλεμα. Και αυτό δεν είναι καθόλου αστείο, φίλε.

Αλλά όσοι λατρεύουν τους ήρωες (οι fans) πρέπει να ζουν με τον αέναα επιβεβαιωμένο τρόμο της πτώσης των ηρώων περίπου δύο με τρεις εβδομάδες αφού το επόμενο αριστουργηματικό LP πέσει πάνω στα πικάπ μας.

Ένας πολύ σπουδαίος άντρας (νομίζω ότι ήταν οι Isley Brothers) είπε κάποτε ότι η επί της ουσίας αλήθεια για τη ζωή πάνω σε αυτό τον πλανήτη είναι ότι πρόκειται απλώς για μία αλληλουχία απογοητεύσεων. Οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να ρομαντικοποιείς τις προδοσίες σου. Καίγομαι, άρα υπάρχω. Ποτέ οι λέξεις στην ιστορία της ροκ ποιητικής, από τον Dylan στον Bernie Taupin, δεν το έθεσαν καλύτερα από την Sandy Posey στο “Born a Woman”: “Γεννήθηκα για να με τσαλαπατάνε, να μου λένε ψέματα, να με απατούν και να μου συμπεριφέρονται σαν βρωμιά”. Και υπό μία έννοια, δεν είμαστε όλοι γυναίκες, οι νέγροι αυτού του κόσμου, σύμφωνα με με μοντέρνους κοινωνικούς σχολιαστές;

Ναι, είμαστε, πολλοί fans του David Bowie ένιωσαν ότι κάηκαν, ότι μετατράπηκαν σε γυναίκες που τους έκλεψαν την αθωότητα, όταν ο David κυκλοφόρησε το Young Americans. Γιατί; Μα γιατί, και αυτό είναι αρκετά ενδιαφέρον, νόμιζαν ότι ο David προσπαθούσε να μετατρέψει τον εαυτό του σε νέγρο. Εγώ, παρ’ όλα αυτά, δεν ήμουν ένας από αυτούς τους ανθρώπους.

 

Τώρα, όπως πιθανότατα γνωρίζει κάθε πιστός αναγνώστης αυτού του περιοδικού, ο David Bowie δεν υπήρξε ποτέ ο ήρωάς μου. Ανέκαθεν πίστευα ότι όλη αυτή η Ziggy Stardust-ομοφυλόφιλος-από-το-Αλδεβαράν ιστορία ήταν ένα μάτσο σκατά, ειδικά εφόσον προερχόταν από ένα τύπο που δε γούσταρε καν να μπαίνει σε αεροπλάνα. Πίστευα ότι έγραφε με διαφορά τους χειρότερους στίχους που είχα ακούσει ποτέ από μία σημαντική ποπ φιγούρα, με την εξαίρεση του Bernie Taupin. Στίχοι σαν το “Time takes a cigarette and puts it in your mouth”, που τους τραγουδούσε με μία φάτσα τόσο σοβαρή που φαινόταν ότι θα έσπαγε με μία αυθόρμητη χειρονομία, μου φαίνονταν στην καλύτερη περίπτωση αδέξιοι. Όσο για τη μουσική του, ήταν τόσο εκλεκτικιστής (δηλαδή κλέφτης) όσο και ο Elton John, που σημαίνει ότι αν και σε ορισμένες περιπτώσεις έβγαινε στη σκηνή έχοντας προηγουμένως φαινομενικά βουτήξει σε δεξαμενές πράσινης γλίτσας, είχε γραμμένο παντού πάνω του “Επαγγελματίας της Showbiz”. Ένα προσωπείο εξίσου εύθραστο και παγωμένο, που υποθέτω ότι σημαίνει πως ήταν αναπόφευκτο να σπάσει ή να λιώσει, και η όποια αληθινή καλλιτεχνική δραστικότητα βρισκόταν από κάτω, να αναδειχθεί ή να εξατμιστεί.

81PWA7pWlaL
O Bowie, λοιπόν, έσπασε τον τελευταίο χρόνο και το αποτέλεσμα ήταν το Young Americans. Ένα άλμπουμ που δεν αγαπήθηκε από τους παραδοσιακούς Bowiephiles, αλλά για κάποιον σαν τον υπογράφοντα κριτικό σας, που ποτέ δεν είχε μεγάλες προσδοκίες, ήταν ένα απόλυτα αποδεκτό προϊόν που ακούγεται ξανά και ξανά με μεγάλη ευχαρίστηση. Επιπλέον επρόκειτο για μία ουσιαστικά προσωπική μουσική δήλωση μεταμφιεσμένη σαν ένα ξεδιάντροπο φλερτ με την αγορά της ντίσκο: το Young Americans δεν ήταν μία ερασιτεχνική προσπάθεια του Bowie να καταπιαστεί με τη soul, ήταν η γέφυρα ανάμεσα στη μελαγχολία και την ξεκάθαρη κατάθλιψη, μία ειλικρινής δήλωση από ένα βαθιά προβληματισμένο, διανοητικά κατεστραμμένο άνθρωπο που παρ’ όλα αυτά, κατάφερε στο μεγαλύτερο κομμάτι του δίσκου να γλιτώσει από τη μεμψιμοιρία. O Bowie, όπως πολλοί από τους σύγχρονούς του, έσπασε – μόνο που στην περίπτωσή του του έκανε καλό, γιατί τον ανάγκασε να κόψει τις μαλακίες. Το Young Americans υπήρξε το πρώτο του ανθρώπινο άλμπουμ μετά το Hunky Dory, και κατά τη γνώμη μου ο καλύτερος δίσκος που έβγαλε ποτέ.

Μέχρι τώρα. Τα πρώτα πράγματα που πρέπει να ειπωθούν για το Station to Station είναι ότι ακούγεται σαν να έχει ξανά μία πραγματική live μπάντα και ότι δεν πρόκειται για ένα ντίσκο άλμπουμ (αν και αναμφίβολα, πολλοί θα το ξεγράψουν ως τέτοιο) αλλά μία ειλικρινής προσπάθεια από έναν ταλαντούχο καλλιτέχνη να πάρει στοιχεία της rock και της soul μουσικής, μαζί με τα δικά του ιδιοσυγκρασιακά και κατά καιρούς πομπώδη κολλήματα και να επεξεργαστεί αυτό το φαινομενικά αταίριαστο συνδυασμό διαφορετικών στιλ σε κάτι νέο και δυναμικό που δεν χρειάζεται να αντιγράφει φουτουριστικές συμπεριφορές είτε από τον Anthony Newley είτε από τους Velvet Underground γιατί επιτέλους βρήκε τη δική του φωνή.

Αυτό είναι το πρώτο άλμπουμ του Bowie στο οποίο δεν περιέχονται οι στίχοι, και χαίρομαι γιατί πάντα συμφωνούσα με τον Fats Domino που είχε πει ότι είναι πιο διασκεδαστικό να προσπαθεί να τους καταλάβει ο καθένας μόνος του. Ο πρώτος στίχος του άλμπουμ είναι ο χειρότερος: “The return of the thin white duke / Throwing darts in lovers’ eyes”. Στη Σχολή Ροκ Κριτικών, όταν μου μιλούσαν για “ποπ ποίηση”, δεν νόμιζα και ακόμη δε νομίζω ότι μιλούσαν για κάτι τέτοιο, που δεν είναι μόνο πομπώδες και σχετικά δυσάρεστο, αλλά αυτή τη στιγμή παλεύω με ένα αίσθημα παράνοιας που μου υπαγορεύει ότι ο Bowie μιλάει για τον εαυτό του. Έχω μία εφιαλτική εικόνα του στο μυαλό μου να ξεκινάει τις συναυλίες στη νέα του περιοδεία βαδίζοντας αργά στη σκηνή, με ένα πονεμένο βλέμμα και έναν προβολέα να τον ακολουθεί καθώς θα ξεστομίζει αυτές τις λέξεις. Και για να είμαι ειλικρινής, η όλη αυτή ιδέα με κάνει να τρέμω. Γιατί αν είναι αλήθεια, σημαίνει ότι είναι ακόμη τόσο ανόητος όσο ήταν, και χρειάζεται λίγη ακόμη κοκαϊνη για να ισιώσει.

Αλλά δεν ανησυχώ πραγματικά. Γιατί μπορείς πάντα να αγνοήσεις τους στίχους αν θες, γιατί αυτό είναι ένα από τα καλύτερα κιθαριστικά άλμπουμ από την εποχή του Rock ‘n’ Roll Animal. Οπότε ποιος χέστηκε τι σημαίνει “TVC 15” – είναι ένα σπουδαίο rock ‘n’ roll κομμάτι. Και όταν οι λέξεις εμφανίζονται μέσα από τη δύναμη του ορχηστρικού περιβάλλοντός τους σαν κολυμβητές που βρίσκονται ξαφνικά μέσα σε ρεύμα και δεν ξέρουν αν πρέπει να φωνάξουν τους ναυαγοσώστες ή απλά να το διασκεδάσουν, ε λοιπόν σε εκείνες τις στιγμές αγαπητέ αναγνώστη, ξέρω ότι δεν θα το πιστέψεις, αλλά αυτές οι λέξεις πραγματικά βγάζουν νόημα! Και μάλιστα, με σχετικά απλή γλώσσα υποδηλώνουν τη μετάβαση από τη βαθιά κατάθλιψη των καλύτερων σημείων του Young Americans (και αυτό είναι επιστημονική απόδειξη ότι η κατάθλιψη δε θα έπρεπε ποτέ να αποφεύγεται) σε μία όμορφη, έντονα ρομαντική μελαγχολία μέσω της οποίας η διχασμένη συνείδησή όχι απλώς τα βρήκε με τον εαυτό της αλλά κατάφερε να κάνει ένα μεγάλο άλμα μπροστά και να αναγνωρίσει ότι στην πραγματικότητα υπάρχουν και άλλα ανθρώπινα πλάσματα!

Δεν είναι δύσκολο να εντοπιστούν συγκεκριμένα παραδείγματα: στίχοι όπως “Don’t have to question everything in heaven or hell”, και μάλιστα μέσα στη μελωδική διάθεση που τα περικλείει, μπορούν να γίνουν έντονα συγκινητικοί ανάλογα με τη δική σου διάθεση, και δεν πειράζει καν ότι το “Wild is the Wind” είναι ένα παλιό κινηματογραφικό κομμάτι του Dmitri Tiomkin – ακόμη και αν ο Bowie το έκανε για τους δικούς του camp λόγους και για να ικανοποιήσει την ιδιοσυγκρασία το, δεν ακούγεται σαν να το έκανε για αυτό το λόγο. Ακούγεται σωστά με τον υπόλοιπο άλμπουμ.

Που είναι τόσο εντυπωσιακό, ένα γαμάτο ροκ άλμπουμ και τόσο υποσχόμενο να αντέξει στο χρόνο περισσότερο και από το Young Americans, που θα προτρέξω και θα πω ότι ο Bowie επιτέλους έβγαλε ένα (το πρώτο του) αριστούργημα. Στο διάολο το Ziggy Stardust, γάμα την προσπάθεια να το παίξεις George Orwell και William Burroughs όταν έχεις διαβάσει μόνο το μισό του Nova Express – αυτό και το Young Americans είναι τα πρώτα albums που έφτιαξε και δεν ακούγονται σαν απάτες. Ο Bowie εγκατέλειψε τη δηθενιά του, ή τουλάχιστον την περισσότερη, και κάνοντάς το πιστεύω ότι επιτέλους είναι πια ένας καλλιτέχνης και όχι ένας ποζεράς, συλλέκτης στιλ και (οφείλω να ομολογήσω πάντα σπουδαίος, αν εξαιρέσεις το Raw Power) παραγωγός. Ποτέ δεν θα καταφέρει να γίνει ο ήρωάς μου, γιατί δεν είναι ούτε αρκετά αστείος ούτε αρκετά μαύρος, αλλά με δυσκολία μπορώ να περιμένω για να ακούσω ό,τι έχει να πει στη συνέχεια.


Το κείμενο δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του ‘76 στο Creem και περιλαμβάνεται στη must-have ανθολογία του Lester Bangs, Psychotic Reactions and Carburetor Dung.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

DAVID BOWIE (1947-2016) A LIFE OF SOUND AND VISION

Η μεγαλύτερη επιτυχία του David Bowie είναι ότι μία μέρα ανακάλυψε τα πρωινά

Γεννήθηκε σαν σήμερα πριν από 72 χρόνια και αυτές είναι οι αναπάντες απαντήσεις του στο ερωτηματολόγιο του Προυστ.

Τα 25 αγαπημένα βινύλια του David Bowie

Η φοβερή λίστα έχει από jazz μέχρι progressive rock, και καλύπτει την απόσταση μεταξύ του John Lee Hooker και της σοπράνο Florence Foster Jenkins.

Όλα τα «Όχι» του David Bowie

H λίστα με τα πρότζεκτ που απέρριψε o κάποτε Ziggy Stardust είναι μεγάλη κι ενδιαφέρουσα: από τον James Bond στο American Idol.

#DocuSunday: The Story of Ziggy Stardust

Δείτε ένα ντοκιμαντέρ του BBC 4, σε αφήγηση του Jarvis Cocker των Pulp, για το πως ο David Bowie δημιούργησε την πιο αμφιλεγόμενη περσόνα στην ιστορία του rock 'n' roll.

Ακούστε Oasis, Red Hot Chili Peppers, The Cure κι άλλα 17 γκρουπ να διασκευάζουν David Bowie!

Δεν έκαναν μόνο οι Nirvana cover πάνω σε σύνθεση του μεγάλου εκλιπόντα.

David Bowie: Ο Άνθρωπος που Πούλησε τον Κόσμο και Χρησιμοποίησε τον Θάνατο.

O αποχαιρετισμός της Popaganda από τον Παναγιώτη Μένεγο.

Όταν η Nancy Erlich των New York Times προέβλεπε το 1971 ότι ο Bowie θα εξελιχθεί σε μεγάλο σταρ

«Το όραμα του Bowie είναι μια από τις ελάχιστες αποδείξεις του γεγονότος ότι αυτό που κάποτε ήταν ροκ ‘ν’ ρολ είναι πλέον μια χωρίς όρια μορφή έκφρασης».

To μήνυμα της οικογένειας του David Bowie στο Facebook

Με νέο ποστ στο Facebook, η οικογένεια του David Bowie ευχαριστεί όλους όσους τίμησαν με εκδηλώσεις ανά όλο τον κόσμο την μνήμη του εκλιπόντος τραγουδιστή, ζητώντας να γίνει σεβαστή η ιδιωτική ζωή των συγγενών του.

«Αν επιζήσετε από την ακρόασή του, θα έχετε γίνει κατά πολύ σοφότεροι»

Ο Γιάννης Μαλαθρώνας τον Δεκέμβριο του 1983 δημοσίευσε στο Ποπ + Ροκ μια εκθειαστική κριτική για το Low του David Bowie. 33 χρόνια μετά πιστεύει ακόμα ότι είναι ο καλύτερος του δίσκος. 

16 +1 αξέχαστες live ερμηνείες του David Bowie

Μια λίστα του Vulture, ιδανική για όσους δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να τον θαυμάσουν επί σκηνής.

Oh no, love, you’ re not alone!

Η Ελένη Ψυχούλη αναζητάει το Μικρό Πρίγκιπά της ανάμεσα στην αστερόσκονη ενός starman που αγαπούσε τα πάρτυ, τα φανταχτερά κοστούμια από φτηνό πλαστικό, τη ζωή στα όρια της κάθε κατάχρησης και την παρέα με τον Iggy.

Τα πρωτοσέλιδα για τον θάνατο του David Bowie

Μαζεμένες σε ένα post όλες οι εφημερίδες που παραμέρισαν την υπόλοιπη επικαιρότητα και αφιέρωσαν την πρώτη τους σελίδα στον θάνατο του Bowie, από τις βρετανικές στην Liberation, τη La Repubblica και την Εφημερίδα των Συντακτών.

Mick Rock: Ο φωτογράφος που ήταν εκεί όταν ο Ziggy Stardust άλλαξε τον κόσμο

Πολλά χρόνια μετά ο Θεοδόσης Μίχος ήταν εκεί, στο Βερολίνο, όταν ο σπουδαίος φωτογράφος υπέγραφε το coffee table λεύκωμα Moonage Daydream, με τις «διαστημικές» εικόνες του ανθρώπου που κάποτε έπεσε στη Γη.

11 Πράγματα που ‘Ισως δεν Γνωρίζατε για τον David Bowie

Έπινε ή όχι τσάι; Είχε δύο μάτια διαφορετικού χρώματος; Τι φριχτό τον είχε αναγκάσει να κάνει ο John Lennon; Και μερικά ακομα...

«Θαυμάζω απεριόριστα το έργο του, αλλά για μένα θα είναι πάντα ο μπαμπάς μου»

Πριν από 6 χρόνια, ο γιος του David Bowie, σκηνοθέτης Duncan Jones (ή Zowie Bowie), βρέθηκε στην Αθήνα για την προβολή του εξαιρετικού "Moon". Ο Παναγιώτης Μένεγος τον συνάντησε (είπαν δυο λόγια και για τον μπαμπά)...

Έτσι τίμησε ο Λωτός τον David Bowie

Μαύρα σε ένδειξη πένθους όλα τα slots των προς πώληση δίσκων του δισκάδικου της Θεσσαλονίκης.

«Ένας ήρωας, όλη μας η πολιτιστική ταυτότητα, δικός μας άνθρωπος-οικογένεια, ένας αστεράνθρωπος. Αυτό ήταν ο David Bowie, και θα λάμπει για πάντα»

17 άνθρωποι της μουσικής και του πολιτισμού στην Ελλάδα, αποχαιρετούν τον David Bowie.

Το συγκλονιστικό τελευταίο e-mail που έστειλε ο David Bowie στον Brian Eno

«Συνειδητοποιώ τώρα ότι ήταν ο τρόπος του να μου πει αντίο», έγραψε ο επί 40 χρόνια φίλος και συνεργάτης του που δεν ήξερε τίποτα για την αρρώστια.

Βλέποντας τον David Bowie ζωντανά το 1983 στο γήπεδο της Μπόχουμ (αν είναι ποτέ δυνατόν)

Ο Απόστολος Βαρνάς αποχαιρετά ίσως τον πιο σημαντικό μουσικό του πατέρα.

Οι τελευταίες φωτογραφίες του David Bowie

Το είδωλο της μουσικής φωτογραφήθηκε λίγες μέρες πριν από το θάνατό του από τον προσωπικό του φωτογράφο, Jimmy King.

Χιλιάδες φίλοι του David Bowie αποχαιρετούν για τελευταία φορά τον Starman στο Brixton (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Από τη Νέα Υόρκη στο Βερολίνο: Το τελευταίο αντίο στον David Bowie.

Ο καλύτερος φόρος τιμής στον David Bowie είναι ο αστροναύτης που ερμηνεύει το Space Oddity

Φόρος τιμής στον David Bowie κατευθείαν από το διάστημα.

«Επαγγελματίας, gentleman και vegetarian. Απλά, ήθελε οι πετσέτες στην σκηνή να είναι αυστηρά μαύρες»

Η Μαίρη Τηλεμάχου, υπεύθυνη οργάνωσης του Rockin' Athens 1996 και δεξί χέρι του αείμνηστου Νίκου Σαχπασίδη, θυμάται τις σχεδόν 48 ώρες που πέρασε ο David Bowie στη μοναδική του συναυλία στην Αθήνα (plus οι φωτογραφίες της βραδιάς).

Ο David Bowie στη μεγάλη οθόνη

Δεν θα είναι μόνο το soundtrack της ζωής μας φτωχότερο πια, μα και οι ιστορίες της μεγάλης μας οθόνης. Όμως, εκτός απ’ τις εμβληματικές του εμφανίσεις, ο Bowie στιγμάτισε την pop κουλτούρα στο διηνεκές. Οπότε θα είναι μαζί μας για πάντα.

Τα 100 πιο αγαπημένα βιβλία του David Bowie

Σύμφωνα με μια λίστα που είχε ανεβάσει το 2013.

Το Υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας αποχαιρετά τον David Bowie

Με ένα tweet στο οποίο τον ευχαριστεί για τη «συμβολή» του στην πτώση του Τείχους του Βερολίνου.

«Το πραγματικό μου όνομα είναι David Jones»

Όταν ο Bowie απαντούσε σε μια θαυμάστρια του ότι ονειρεύεται να επισκεφτεί την Αμερική και ήλπιζε να πάνε τα πράγματα τόσο καλά εκεί ώστε να φτιάξει ένα fan club.

Διάσημοι καλλιτέχνες αποχαιρετούν τον David Bowie στα social media

Ανάμεσα τους Madonna, Massive Attack, Guillermo del Toro και, φυσικά, Tony Visconti και Iggy Pop.

Ήμουν και εγώ εκεί: Στη συναυλία του David Bowie στην Αθήνα

Ο Φώτης Βαλλάτος προσπαθεί να μαζέψει μερικές σκόρπιες αναμνήσεις 20 χρόνια μετά την μοναδική φορά που ο Ziggy προσγειώθηκε σε μια ελληνική αρένα.

Τα tweets της Iman λίγες ώρες πριν το θάνατο του David Bowie

Και μια φωτογραφία στο Instagram από τις πρώτες τους δημόσιες εμφανίσεις.

Όταν ο Lester Bangs αποθέωσε τον David Bowie

Ο παιάνας του σπουδαιότερου μουσικογραφιά για το Station to Station, όπως δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 1976 στο θρυλικό περιοδικό Creem.

Ο David και η Iman

Μερικά στιγμιότυπα από ένα αστραφτερό ζευγάρι.

Ο David Bowie μέσα από 30 ατάκες του

«Είμαι στιγμιαίος σταρ. Απλά προσθέστε νερό κι ανακατέψτε».

Όταν ο David Bowie επισκέφθηκε τους Δελφούς και το Σούνιο

Ο Γιάννης Πετρίδης θυμάται στο «από τις 4 στις 5».

David Bowie: «Αν δεν είχα γίνει μουσικός και συνθέτης, δεν θα είχε σημασία τι θα έκανα»

Όσα έμαθε η ζωή του David Bowie σε μια συγκλονιστική συνέντευξή του.

Αυτό είναι το set του David Bowie από την εμφάνιση του στην Αθήνα το 1996

Μαζί με τον Lou Reed στο πλαίσιο του Rockin' Athens Festival.

O Tony Visconti αποχαιρετά τον David Bowie

Το συγκινητικό μήνυμα του θρυλικού παραγωγού και lifetime friend του David Bowie, Tony Visconti.

Πέθανε ο David Bowie

Με μια σύντομη ανακοίνωση στην ιστοσελίδα του ανακοινώθηκε ότι ο David Bowie «έφυγε» στα 69 του.

Ο David Bowie εκνευρίζεται! (βίντεο)

Το να είσαι ο David Bowie και να απαντάς σε ερωτήσεις, δεν ήταν πάντα εύκολο.Kάποιες από τις εκρήξεις του (κάποτε) Λευκού Λεπτού Δούκα, on camera.

Δείτε το “Dave”, ένα tribute film στον David Bowie

Σήμερα, που ο David αποφάσισε να «φύγει»είναι ευκαιρία να το παρακολουθήσετε.

Αν θες να πάθεις κατάθλιψη, δες τι έκανε ο David Bowie στην ηλικία σου!

Κανείς δεν περίμενε ότι το «μηχανάκι» θα σταμάταγε να μετράει στα 69. Μέχρι τότε όμως υπάρχει μια ζωή γεμάτη δημιουργία.

Δείτε την πρώτη εμφάνιση του David Bowie στην τηλεόραση (video)

Ο Thin White Duke έκλεισε την Παρασκευή τα 69, τα γιόρτασε με την κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ, "Blackstar", και ύστερα μας είπε αντίο.

Τα 30 καλύτερα τραγούδια του David Bowie

Jimmy Page, Keith Richards, Morrissey, Ricky Gervais και άλλοι διαλέγουν τα αγαπημένα τους.

15 Χρόνια Velvet Goldmine

Η ελεύθερη παράφραση του Todd Haynes για τη ζωή και τις μέρες του David Bowie, κλείνει μιάμιση δεκαετία στο διάστημα.
ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ INBOX ΣΟΥ
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.