Ένα έρημο άνθος, του Νίκου Καρούζου

«Βαθύτερο απ᾿ την αγάπη και την ταραχή»

Έρημη χώρα, του Τ. Σ Έλιοτ

«Ποιος είναι ο τρίτος που περπατεί πάντα στό πλάι σου;»

Προσχέδιο φωτογραφίας, του Γιάννη Ευσταθιάδη

«Ευρυγώνιος φακός για να χωρά τη διαστολή»

Άυπνος, της Σίλβια Πλαθ

«Ο ουρανός της νύχτας είναι σαν ένα φύλλο καρμπόν»

Kέρκυρα, του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου

«Το βράδυ θα πέφτει πάντα στα νερά. Γείρε στην προκυμαία»

Στιγμή πορφύρας, του Ανδρέα Εμπειρίκου

«Kαμιά σχισμή δεν διευρύνεται χωρίς τον πόθο»

Το χαμόγελο, του Λάμπρου Πορφύρα

«Ωραία γυναίκα, το τρελλό το γέλιο σου διαβαίνει»

Ερημία, του Γιώργου Θέμελη

«Έξω από μας πεθαίνουν τα πράγματα»

Άνοιξη, του Κώστα Καρυωτάκη

«Στον κήπο απόψε μου μιλεί μια νέα μελαγχολία»

Μιλώ, του Γιώργου Σαραντάρη

«Μιλώ γιατί υπάρχει ένας ουρανός που με ακούει»

Αμνησία, του Μιχάλη Γκανά

«Η κάθε μέρα σαν τη γομολάστιχα»

Νεκρή ζώνη, του Άρη Αλεξάνδρου

«Με τις λέξεις σου να είσαι πολύ προσεχτικός»

Η αναγνώριση, της Ντενίζ Λέβερτοφ

«Ύστερ’ από την καταιγίδα, εδώ και δυο νύχτες»

Τραγουδάκι της λιμνοθάλασσας, του Μιλτιάδη Μαλακάση

«Kαλαμωτή-καλαμωτή παίρνοντας, μπαίναμε μαζί»

Λίγη αφέλεια, του Γιάννη Ρίτσου

«Σου πάει αυτό το αεράκι γύρω από τα χείλη σου»

Δύτης, του Αλέξανδρου Μάτσα

«Άνοιξε πάλιν απρόοπτα η μυστική καταπακτή»

Αντίκρυ στον κήπο, του Τέλλου Άγρα

«Τί νύχτα ημερινή στον κόσμο! Από λιθάρι»

Έπος καρδίας, του Κ.Π. Καβάφη

«Μετά σου το παν, νομίζω, προσηνές με μειδιά»

Μυστική ζωή, του Τίτου Πατρίκιου

«Σου μίλαγα για τη μυστική ζωή μας»

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ INBOX ΣΟΥ
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.