Ξενιτειά, του Παύλου Νιρβάνα

«Ξένος ο τόπος κι ο καιρός κι οι άνθρωποι όλοι ξένοι»

Ύμνος στην άνοιξη, του Κώστα Ουράνη

«Πρωί. – Και καθώς άνοιξα διάπλατα στην ημέρα»

Η παράσταση, του Ορέστη Λιάσκου

«Mυστηριωδώς, με γράμματα πελώρια, και μοιραίως»

Aμοργός, του Νίκου Γκάτσου

«Στου πικραμένου την αυλή ήλιος δεν ανατέλλει»

Η μνήμη σου μέσα μου, του Βιτόριο Σερένι

«ένας ανάλαφρος ήχος από ποδήλατα»

Ανία, του Δημήτριου Παπαρρηγόπουλου

«Hσθάνθητε την άμετρον εκείνην αθυμίαν»

Τα λαϊκά τραγούδια, του Θωμά Γκόρπα

«Τὰ λαϊκά τραγούδια μοιάζουν με πουλιά»

Αδάμ, του Άδωνι

«Ο Αδάμ μου ψιθύρισε»

Η σιωπή του Θεού, του Αλέξανδρου Ίσαρη

«Η σιωπή του Θεού γέμιζε τ' αυτιά μου»

Ένα έρημο άνθος, του Νίκου Καρούζου

«Βαθύτερο απ᾿ την αγάπη και την ταραχή»

Έρημη χώρα, του Τ. Σ Έλιοτ

«Ποιος είναι ο τρίτος που περπατεί πάντα στό πλάι σου;»

Προσχέδιο φωτογραφίας, του Γιάννη Ευσταθιάδη

«Ευρυγώνιος φακός για να χωρά τη διαστολή»

Άυπνος, της Σίλβια Πλαθ

«Ο ουρανός της νύχτας είναι σαν ένα φύλλο καρμπόν»

Kέρκυρα, του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου

«Το βράδυ θα πέφτει πάντα στα νερά. Γείρε στην προκυμαία»

Στιγμή πορφύρας, του Ανδρέα Εμπειρίκου

«Kαμιά σχισμή δεν διευρύνεται χωρίς τον πόθο»

Το χαμόγελο, του Λάμπρου Πορφύρα

«Ωραία γυναίκα, το τρελλό το γέλιο σου διαβαίνει»

Ερημία, του Γιώργου Θέμελη

«Έξω από μας πεθαίνουν τα πράγματα»

Άνοιξη, του Κώστα Καρυωτάκη

«Στον κήπο απόψε μου μιλεί μια νέα μελαγχολία»

Μιλώ, του Γιώργου Σαραντάρη

«Μιλώ γιατί υπάρχει ένας ουρανός που με ακούει»

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ INBOX ΣΟΥ
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.