Ε Π Ι Κ Ι Ν Δ Υ Ν Η  Μ Ο Ν Α Ξ Ι Α

του Ντίνου Χριστιανόπουλου

Όταν τις νύχτες τριγυρνώ στη μοναξιά μου,
ψάχνω μεσ᾿ σε χιλιάδες πρόσωπα να βρω
εκείνο το τρεμούλιασμα στην άκρη του ματιού σου.

Αν έστω κι ένας μόνο απηχούσε
κάτι απ᾿ τη δική σου ομορφιά,
θα του ῾λεγα: -«Λοιπόν, τι περιμένεις;
με τα καρφιά των παπουτσιών σου κάρφωσέ με».

και δε θα καρτερούσα πια γλυκό φιλί
ούτε μία τρυφερή περίπτυξη.