Χ Ω Μ Α

της Δήμητρας Παπαδήμα

Απόψε ονειρεύτηκα
πως ζούσα.
Ζούσα, ζούσα, ζούσα
με την πεποίθηση
και τη βεβαιότητα
πως κάποια μέρα θα πεθάνω.
Κι εγώ ζούσα, ζούσα, ζούσα
μέχρι το τέλος.
Πρόσφατα έμαθα
πως η λέξη «τέλος»
έχει συγγένεια με τη λέξη «τέλειος».
Τέλειο τέλος.
Μοιράζουν δεκανίκια
οι γλωσσολόγοι
και μου μαυρίζουν τ’ όνειρο
πως ζούσα, ζούσα, ζούσα
μέχρι…
Σουτ.
Σιωπή.


Από την ποιητική συλλογή της Δήμητρας Παπαδήμα «Εύθραυστη πέτρα» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιωλκός.