Χ Ε Ν Τ Ε Ρ Λ Ι Ν

του Βέρες Σάντορ

Περιφέρομαι εδώ κι εκεί, άπραγος
κάνω να ξαπλώσω, αλλά μέσα σε όνειρο ξυπνώ
ένας κύκλος ο ορίζοντας, από παντού με περιζώνει
και πώς να ξεχωρίσω το ρέμα της αυγής;

Ένας ήλιος αμυδρός φαντάζει στο κενό˙
ναι, μέρα και νύχτα, αξεδιάλυτες πια για μένα είναι,
ένας χρόνος θρύψαλα μου στέλνει τον αέρα των ουρανών
στο δρόμο μου παντοτινή χαρά, οι κίνδυνοι άφαντοι.


μετάφραση: Γιώργος Βέης