POP 18: Η ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ2018, η χρονιά που η Αθήνα ΔΕΝ έγινε το νέο Βερολίνο

2018, η χρονιά που η Αθήνα ΔΕΝ έγινε το νέο Βερολίνο

Η Αλεξάνδρα Κολλάρου, συγγραφέας του βιβλίου «H ελληνική τέχνη από το Α έως το Ω» (εκδ. Key Books) σε έναν ιδιαιτέρως ανατρεπτικό απολογισμό.

Αθήνα = το Νέο Βερολίνο. Το ίδιο βέβαια και η Λισσαβώνα, η Ουτρέχτη, το Εδιμβούργο, η Λιουμπλιάνα, το Ζάγκρεμπ και το Τάλιν. Μήπως όμως είναι το νέο Μπαγκλάντες; Και γιατί όχι η νέα Βηθλεέμ; Γιατί όμως πρέπει να είμαστε το νέο κάτι; Δε μπορούμε απλά να είμαστε ο εαυτός μας;

Βραβείο Αναδυόμενης Πολιτιστικής Πόλης 2017 στην Αθήνα – εκπληκτικό! Στα ονλάιν βραβεία LCD πήραμε το βραβείο της AVIS, με ανταγωνιστές το Μονπελιέ και το Τογκ Λι (;;). Φάτε τη σκόνη μας.

Γκραφίτι παντού, έχουμε και street art tours, όπως Λονδίνο. Και εκθέσεις με τον Shepard Fairey. Που δε πουλάνε γιατί κανείς δε ξέρει ότι είναι από τους πιο περιζήτητους καλλιτέχνες του τώρα. Επισκέφθηκε αυτήν την έκθεση κανένας από τους εικαστικούς «παράγοντες» του τόπου; Τι γίνεται με τους δικούς μας street artists;

Δεν έχεις βαρεθεί να βλέπεις εκθέσεις στημένες με μηδενικό μπάτζετ, όπου όλοι συνεργάζονται δωρεάν και τα έργα είναι φτιαγμένα από σκουπίδια και κολλημένα στον τοίχο με σελοτέιπ, ομάζ στον βωμό του μετα-στρουκτουραλιστικού-μινιμαλισμού; Συμβαίνουν αυτά στο Βερολίνο; Η ιδέα αυτή προσφέρεται για εξαγωγή;

Εναλλακτικοί χώροι όπου δημιουργικές κολεκτίβες στήνουν εκθέσεις που σχολιάζουν τις επιπτώσεις του δυτικού τύπου καπιταλισμού στον ψυχισμό του σύγχρονου μιλένιαλ. Αμφισβητούμε το πλαίσιο αναφοράς και επαναπροσδιορίζουμε όλοι μαζί την «ανθρωπινότητα». Τι να σημαίνει αυτό άραγε;

Ζούμε μεγάλες στιγμές. Οι καλλιτέχνες μας είναι παντού. Και πουθενά. Η διεθνής σκηνή παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα.

Η Πόπη αποφάσισε να γίνει κιουρέιτορ και οργάνωσε μια ομαδική έκθεση στο δυάρι της θείας της, της Νίτσας, στα Πετράλωνα. Είχε κάνει όπεν κωλ στο φέισμπουκ και συγκέντρωσε πολλές συμμετοχές. Καλλιτέχνες χωρίς γκαλερί αλλά και πολλούς ξένους. Μεγάλη επιτυχία, στα εγκαίνια ήρθε και ένας κιουρέιτορ που είχε δουλέψει στη Μπιενάλε “Αγορά” και αναλύσαμε τις μετά-συνθήκες που δημιουργεί η αντιθετική κανονικοποίηση στην τέχνη. Τι, δεν ήταν κιουρέιτορ; Ήταν σερβιτόρος; Εντάξει μωρέ.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η Αθήνα είναι το νέο μετά-Βερολίνο. Αυτό βέβαια θα προϋπέθετε ότι είναι ένα μέρος όπου γεννιούνται τάσεις, που στη συνέχεια διαδίδονται και υιοθετούνται από άλλες πόλεις (όχι την Οργάνη Ροδόπης). Ότι κάποιοι θαυμάζουν, ονειρεύονται και αποδέχονται σαν επιθυμητή την πραγματικότητα της Αθήνας. Παίζει αυτό;

Ιδρύματα και μουσεία, ιδιωτικές συλλογές, σταρτ-απς και φυσικά νον-πρόφιτς. Δημιουργικός οργασμός. Νέες προοπτικές γεννιούνται για μια νέα γενιά ειδικών. Α προπο, το δελτίο τύπου γράφεται με «υ» ή με «ει»;

Καλά, μου έκαναν μια φοβερή πρόσκληση να συμμετάσχω σε μία ομαδική έκθεση σε εκείνη την ωραία γκαλερίτσα στο Κολωνάκι. Το θέμα είναι πολύ ενδιαφέρον: «Η Φραγκοσυριανή και οι Boney M». Παίρνουν μόνο 30% προμήθεια. Στο τέλος μου είπε ότι πρέπει να πληρώσω και 80 ευρώ για τη συμμετοχή. Βερολίνο έχουμε γίνει.

Λοιπόν, όλοι μιλάνε για την ελληνική σκηνή, είμαστε στο κέντρο της προσοχής, όλοι εμάς περιμένουν. Γιατι δε μας καλούν πουθενά οι παπάρες; Έλα μωρέ με τους άσχετους, ξέρουν ότι θα τους πάρουμε τα σώβρακα.

Μετα-εικαστικές προτάσεις που διαφοροποιούνται, δημιουργώντας συνδέσεις μεταξύ φολκλόρ παράδοσης και διεθνών τάσεων. Χτίζουμε γέφυρες που ενώνουν ποταμούς με κλωστές DMC.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key Books.

Ντοκουμέντα 14: Μαθαίνοντας από την Αθήνα. Μαθαίνοντας πως να φαλήρεις οικονομικά μια ιστορική διοργάνωση, με συνοπτικές διαδικασίες. Διεθνές relevance. Ένα όνειρο που πραγματώθηκε.  

Ξενομανία, wishful thinking και αντιγραφή. Γιατι δεν πετυχαίνει γαμώτο;

Ο ορισμός της πατέντας. Μετά-αλήθεια και οριακότητα. Τι σημαίνουν όλες αυτές οι εντυπωσιακές μετα-λέξεις;

Πως δημιουργείται πολιτιστική υπεραξία σε ένα μέρος του οποίου το βασικό allure είναι ο καλούτσικος καιρός, τα προσιτά ενοίκια, τα φθηνά ποτά (μπόμπες) και το οικονομικό street food; 25άρηδες που ψάχνονται στο δημιουργικό τρένο μέχρι να βαρεθούν και να γυρίσουν στο Βερολίνο να πιάσουν δουλειά στην Deutsche Bank γουστάρουν τρελά. Πι πι, το παπί.

Ρε, ήταν και εκείνη η Πολωνή δημοσιογράφος που είχε έρθει να κάνει διακοπές ένα θεμα για την ελληνική τέχνη στα χρόνια της κρίσης και έγραψε διθυράμβους για την Ελληνική σκηνή στο μπλογκ της. Την κεράσαμε 2 μπύρες στην Αγίας Ειρήνης και μετά πήγαμε και χορέψαμε στο six d.o.g.s. Χαμός, η διεθνής καριέρα ψήνεται, υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από το εξωτερικό.

Στην Αθήνα έρχονται να μείνουν πια πολλοί διεθνείς καλλιτέχνες. Ο Γκάι ας πούμε, που ήρθε από το Λονδίνο πριν 3 μήνες, συνεπαρμένος από τη δημιουργιοκή ενέργεια της πόλης. Και επειδή στο Σόρντιτς τα χρήματα δε του έφταναν να νοικιάσει ούτε ντουλάπι του μπάνιου. Καλά, λεπτομέρειες.

Τι να μας πουν τώρα και οι ξένοι, μας ζηλεύουν.

Υπερβολές, λένε τις εκθέσεις μας απομιμήσεις των δικών τους. Τυχαίνει απλά και μας έρχονται οι ίδιες ιδέες 2-3 χρόνια μετά. Άσε που ενσωματώνουμε και το Ελληνικό μπρίο μέσα και παίρνει άλλη διάσταση το θέμα. Παρθενογέννεση δεν υπάρχει. Κλέψε σαν καλλιτέχνης!

Φέτος είδαμε καταπληκτικές ατομικές εκθέσεις από πολύ σημαντικούς διεθνείς καλλιτέχνες. Oι Gilbert & George πχ έδειξαν το The Beard Pictures στη γκαλερί Bernier Eliades. Μια ομολογουμένως πολύ σημαντική έκθεση. Δε πήγα να την δω, γιατί είχα πάει να τη δω στο Λονδίνο το 2017. Αναρωτιέμαι, ταξίδεψε κανείς εδώ ειδικά για να τη δει; Αναρωτιόμουν επίσης πως μπορεί να χωρέσει μια έκθεση που εξετέθη σε 5.000 τ.μ. στον όμορφο Αθηναϊκο χώρο. Ούτε στο Houston πήγα να δω τον Πικάσο. 

Χάπυ άουρ με οικονομικά ποτά στο εναλλακτικό (μετα-)καφενείο downtown, συλλογικότητα και γνωριμίες. Μιλάμε για τα πρότζεκτς που θα κάνουμε όταν πάρουμε χορηγία από το ΝΕΟΝ. Χμμ, πολύ ενδιαφέρον.

Ψιτ, να συμφωνήσουμε ότι το νέο Βερολίνο είναι το Βερολίνο και η Αθηνα είναι η νέα Αθήνα και είναι αρκετά διαφορετική από αυτήν που ήξερες;

Ωρα και για ένα στατιστικούλι: 386 ατομικές εκθέσεις, 345 ομαδικές, 38529 έργα σύνολο – ο απολογισμός της προηγούμενης χρονιάς (τα επισήμως καταγεγραμμένα μόνο). Εσύ πόσες από αυτές τις εκθέσεις είδες; Πόσα έργα πήρες φέτος;

Ωχ, βαρεθηκα, πάμε σε τίποτα εγκαίνια να πιούμε δωρεάν κρασί;


To βιβλίο «H ελληνική τέχνη από το Α έως το Ω» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key Books.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

POP 18: Η ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

Το 2018, μια ελληνική παράσταση έκανε τη Νέα Υόρκη να κοιτάξει ψηλά

Αυτή ήταν οι «Όρνιθες» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου και παραγωγή της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση. Ήμασταν εκεί όταν συνέβη το Μάιο και μιλήσαμε μια μέρα με μερικούς από τους συντελεστές, κάτω από τη γέφυρα του Μπρούκλιν.

Συνέντευξη με το 2018. Τώρα που έφυγε.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Λίγες μόλις ημέρες αφότου παραχώρησε τη θέση της στη νέα χρονιά, το 2018 σπάει τη σιωπή του και μιλάει μέσω Skype για όλους και για όλα που του συνέβησαν, και όχι μόνο, στον Βασίλη Μουρδουκούτα.

2018: Η χρονιά που θέλει να ξεχάσει ο Mark Zuckerberg

Μια ανασκόπηση στην χειρότερη χρονιά της ιστορίας του Facebook.

Live 2018: Τα Βραβεία της Popaganda για τις Συναυλίες της Χρονιάς

Πού άναψαν οι περισσότεροι αναπτήρες; Πού έπεσε η μεγαλύτερη νοσταλγία; Πού τσίριξε περισσότερο το κοινό; Πού είδαμε κύκλους; Απονέμουμε τα συναυλιακά βραβεία της χρονιάς που πέρασε... χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος.

Πάει ο παλιός ο χρόνος! Όλο το 2018 σε 96 εικόνες.

Ξεφυλλίστε το έτος που τελειώνει και δείτε τα κορυφαία γεγονότα που απασχόλησαν την Ελλάδα και τον κόσμο.

Τα Πρόσωπα Του 2018

Τα καλύτερα πορτρέτα της Popaganda για την χρονιά που τελειώνει.

Κίτρινα γιλέκα: Μια εξέγερση που έγινε, αλλά δεν συνέβη ποτέ

O Bernard Steffin γράφει για τον γαλλικό Δεκέμβρη του 2018. Για το Δεκέμβρη της καταστολής που υπερασπίζεται ένα κόσμο που γίνεται όλο και πιο άδικος.

Το 2018 ήταν η χρονια που το Θέατρο τα κατάφερε, κυρίως χάρη σε παλαιά έργα και παλιές ελληνικές ταινίες

Άλλη μια δύσκολη χρονιά για το ελληνικό θέατρο. Πολλοί θίασοι, πολλά έργα, λίγα εισιτήρια. Με εξαίρεση τα παλιά κλασικά έργα και τις διασκευές, είτε best seller αναγνωσμάτων, είτε επιτυχιών του παλιού ελληνικού σινεμά. Γράφει η Όλγα Σελλά.

2018, Η Χρονιά Που Μας Τσάκισε Η Απώλεια

Η Μαρία Λούκα γράφει για τον Ζακ, την Ελένη και τον Πετρίτ που ο τραγικός χαμός τους συγκλόνισε την Ελλάδα.

Οι 10 Kαλύτερες Tαινίες του 2018

Η Μάρα Θεοδωροπούλου βάζει στη ζυγαριά την κινηματογραφική χρονιά και υπογράφει τη λίστα της Popaganda...

Η Αλεξάντρια Οκάζιο-Κορτέζ, μας έδειξε το 2018, πώς μόνο με νέα πρόσωπα στην πολιτική μπορούμε να σωθούμε από τους ακραίους

Και μήπως τελικά το αντίδοτο στον Τραμπ είναι η είσοδος νέου κόσμου στην πολιτική;

2018, η χρονιά που η Αθήνα ΔΕΝ έγινε το νέο Βερολίνο

Η Αλεξάνδρα Κολλάρου, συγγραφέας του βιβλίου «H ελληνική τέχνη από το Α έως το Ω» (εκδ. Key Books) σε έναν ιδιαιτέρως ανατρεπτικό απολογισμό.

Το 2018, «Οι Ιστορικοί Περίπατοι» ήταν η πιο αξιόλογη εκπομπή που είδαμε στην ελληνική τηλεόραση

Και γι΄αυτό το λόγο πήραμε συνέντευξη από τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από αυτή: τη Μαριλένα Κατσίμη και τον Πιέρρο Τζανετάκο.

Το Θέμα με το 2018 του Γιώργου Λάνθιμου Είναι ότι το 2019 η «Ευνοούμενη» θα Βρίσκεται στα Όσκαρ

H νέα κωμωδία εποχής του έλληνα σκηνοθέτη τον έφερε στο περιοδικό των NY Times, στο εξώφυλλο του Hollywood Reporter και στο instagram της Τέιλορ Σουίφτ. Όχι κι άσχημα...

Το 2018 ο Λάκης Παπαστάθης βυθίστηκε στον αστερισμό του Παπαδιαμάντη

Ο σπουδαίος σκηνοθέτης και συγγραφέας, με ιδιαίτερη σχέση με τη λογοτεχνία, γράφει για τα σημαντικά βιβλία που εκδόθηκαν φέτος για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη-και για κάποια άλλα, που του έφτιαξαν τη χρονιά.

17 Λογοτέχνες Επιλέγουν Τα Καλύτερα Βιβλία Του 2018

Είναι συγγραφείς, κριτικοί λογοτεχνίας, άνθρωποι των γραμμάτων. Διάβασαν όλη την παραγωγή του '18 και ξεχώρισαν σημαντικά βιβλία, ελληνικά και ξένα. Ανάμεσά τους, ίσως, αυτά που αγαπήσατε κι εσείς. Ή αυτά που θα αγαπήσετε.

Τα καλύτερα 26 λεπτά τηλεόρασης που είδαμε το 2018 είχαν για πρωταγωνιστή ένα ανθρωπόμορφο άλογο, τον BoJack Horseman

Το "Free Churro", «το επεισόδιο με την κηδεία» της 5ης σεζόν της αριστουργηματικής σειράς animation του Raphael Bob-Waksberg που προβάλλεται στο Netflix συζητήθηκε όσο τίποτε άλλο που βγήκε από τη μικρή οθόνη τη φετινή χρονιά.

Το 2018 βγήκαν οι πρωτες ταινίες της εποχής Ντόναλντ Τραμπ. Δηλαδή, αναστήθηκε το πολιτικό σινεμά.

Η Μάρα Θεοδωροπούλου ξεκινά τον κινηματογραφικό απολογισμό της χρονιάς με τη συνειδητοποίηση ότι η εποχή του "it's only a movie" τελείωσε. Ρωτήστε και τον «Πρώτο Άνθρωπο» που την πάτησε για μια αμερικάνικη σημαία...

Η Μουσική το 2018: Το Πούλιτζερ στο hip hop, o Kanye στον Trump, ο Dylan σε ουίσκι κι ο McCartney παντού

Η Ελένη Τζαννάτου μάζεψε τα μουσικά στιγμιότυπα μιας χρονιάς που δεν είχε τον «μεγάλο» δίσκο, η σχέση μας με την ακρόαση άλλαξε ακόμα περισσότερο, μετρήσαμε απώλειες και γιορτάσαμε επετείους. Όμως και πάλι δε βαρεθήκαμε λεπτό...

Στο μέλλον θα θυμόμαστε ότι το 2018 οι Last Drive έβγαλαν (άλλον ένα) συγκλονιστικό δίσκο

Ο Θανάσης Μήνας γράφει γι' αυτό λίγα λόγια και σταράτα. Ανεβάστε την ένταση.

Οι Δέκα Παραστάσεις Της Χρονιάς

Η Όλγα Σελλά έχει δει πάνω από 120 θεατρικές παραστάσεις αυτόν το χρόνο. Από αυτές ξεχώρισε τις -κατά τη γνώμη της- καλύτερες και παρουσιάζει σε αντίστροφη μέτρηση το προσωπικό της TOP 10.
ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ INBOX ΣΟΥ
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.