Στον κόρφο σου, του Κο Ουν

«Έναν αιώνα στον κόρφο σου»

Δεν θέλω δόξαν, του Δημήτρη Παπαρρηγόπουλου

«Δεν θέλω δόξαν∙ προτιμώ η ύπαρξίς μου πάσα»

Παρομοίωσις, του Γεωργίου Βιζυηνού

«Σαν αφροί, π’ ο γιαλός φουσκωμένος κυλά»

Κατάκοπος, του Βέρες Σάντορ

«Πάνω στη σελίδα μου τρέχει το ποίημα»

Ηδονισμός, του Κωστή Παλαμά

«Από τραγούδια ένα άυλο κομπολόι»

Πολυέλαιος, του Κ.Π. Καβάφη

«Σε κάμαρη άδεια και μικρή, τέσσαρες τοίχοι μόνοι»

Ξημερώνει, του Γιάννη Ρίτσου

«Γήινο βάθος σκοτεινό ως το τέλος. Ένα μόνο»

Ποίημα 1146, της Έμιλυ Ντίκινσον

«Τόσο απαλό καθώς το μακελειό των Ήλιων»

Η πορτοκαλένια, του Οδυσσέα Ελύτη

«Tόσο πολύ τη μέθυσε ο χυμός του ήλιου»

Η Ευρυκόμη, του Διονυσίου Σολωμού

«Θάλασσα, πότε θέλ’ ιδώ την όμορφη Eυρυκόμη;»

comedy catharsis, a poem by Noriko Tasaki

Εικόνες από περασμένα καλοκαίρια, snapshots από κινητά στα κρυφά, στιγμές σε κομμάτια στην οθόνη. Split. Σαν καλοκαιρινός καθαρτικός χωρισμός. Ένα κλιπ του Βασίλη Κατσούπη για όλα αυτά σε στίχους της Noriko Tasaki.

Στις όχθες του Ειρηνικού, του Ρόμπερτ Φροστ

«Είμαι απ’ αυτούς που γνώρισαν τη νύχτα»

Ενδύματα, του Κ. Π. Καβάφη

«Mέσα σ' ένα κιβώτιο ή μέσα σ' ένα έπιπλο από πολύτιμον έβενο θα βάλω και θα φυλάξω τα ενδύματα της ζωής μου.»

Δίψα, του Τάσου Ζερβού

«Από παιδί η μάνα μου μ’ έκανε βρύση»

Το δέντρο, της Ζωής Καρέλλη

«Aπλώνω σαν κλαδιά, σα φύλλα»

μανιτάρια, του Γιαν Βάγκνερ

«πέσαμε πάνω τους στο δάσος σ’ ένα ξέφωτο»

Το ανέφικτο της μοναξιάς, του Τίτου Πατρίκιου

«Αλίμονο ο ποιητής δεν θα είναι ποτέ μοναχός»

Φθορά, του Κώστα Καρυωτάκη

«Στην άμμο τα έργα στήνονται μεγάλα των ανθρώπων»

Μουσικό κουτί, του Χόρχε Λουίς Μπόρχες

«Μουσική γιαπωνέζικη. Σταλιά σταλιά»

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ INBOX ΣΟΥ
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.