Πολλοί και άλλοι, του Αλέξανδρου Μπάρα

«Πολλοί ‘ναι που την αναχώρησή τους»

Το αίσθημα, του Μάρκου Μέσκου

«Μόνον εσύ τρυγόνα ξέρεις πόσον ωραίο είναι»

Το σώμα, του Γιώργου Σεφέρη

«Τούτο το σώμα που έλπιζε σαν το κλωνί ν᾿ ανθίσει»

XVII, του e.e.cummings

«Kυρία, θα σε αγγίξω με τον νου μου»

Απορία, του Γιάννη Πατίλη

«Και τόσα χρόνια που περπάτησα στη γη»

Σπουδή νησιού, του Δ.Π. Παπαδίτσα

«Νησί ολομόναχο νησί της λήθης άγαλμα»

Τραγουδώ το ηλεκτρικό κορμί, του Ουώλτ Ουίτμαν

«Ο έρωτας για το κορμί του άντρα ή της γυναίκας δεν χωρά περιγραφή»

Ωδή στη λύπηση, της Τζέην Ώστεν

«Όποτε ρεμβάζω ευχαριστιέμαι να περπατώ»

Βασιλεύεις εσύ, του Θωμά Γκόρπα

«Σε χαμηλωμένο φως που δεν ξέρει την περηφάνια»

Η εκτέλεση, του Άλντεν Νόουλαν

«Το βράδυ που θα γινόταν η εκτέλεση»

Πούσι, του Νίκου Καββαδία

«Έπεσε το πούσι αποβραδίς»

Δυο μάτια, του Κωστή Παλαμά

«Τοῦ λύχνου μου τὸ λάδι σώθηκε»

Το ωραίο νησί, του Ιωάννη Γρυπάρη

«Τὸ ὡραῖο νησὶ ποὺ ὁ πόθος του μ᾿ ἀνάβει»

Ο αιματηρός γεννήτωρ, του Ρόμπινσον Τζέφερς

«Δεν είναι κακό. Αφήστε τους να παίξουν»

Ντολόρες, του Τάσου Παππά

«Στη φαντασία τους ασελγούνε οι κάκτοι»

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ INBOX ΣΟΥ
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.