ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Κι ήθελε ακόμη…., του Μανόλη Αναγνωστάκη

«Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει»

Ένα αλλιώτικο παιδάκι, του Παύλου Παυλίδη

«Όσους κλωτσάνε με μανία μπρος στα μάτια μας»

Κρυμμένα, του Κ.Π. Καβάφη

«Aπ’ όσα έκαμα κι απ’ όσα είπα»

Έρχεται πάλι, του Χρήστου Σιορίκη

«Τι σημαίνουν εκείνα τα ονόματα;»

Φόρος τιμής στον ωκεανό, του Ρόμπινσον Τζέφερς

«Το χθεσινό ηλιοβασίλεμα ήταν πανέμορφο»

Στ’ αστεία παίζαμε…, του Μανόλη Αναγνωστάκη

«Δε χάσαμε μόνο τον τιποτένιο μισθό μας»

Κονιάκ μηδέν αστέρων, της Κικής Δημουλά

«Χαμένα πάνε εντελώς τα λόγια των δακρύων»

Ποίημα 409, της Έμιλι Ντίκινσον

«Διαλέγει τη δική της Συντροφιά η Ψυχή –»

Τραγούδι της ζωής, του Αργύρη Εφταλιώτη

«Σε βλέπω ταξιδιώτισσα ξενιτεμένη»

Έρωτας, του Ντίνου Χριστιανόπουλου

«Να σου γλείψω τα χέρια, να σου γλείψω τα πόδια»

Μυθιστόρημα, του Τάσου Ζερβού

«Ανύποπτοι απ’ αγάπη κι από φως»

Ο γκρεμιστής, του Κωστή Παλαμά

«Ακούστε. Εγώ είμαι ο γκρεμιστής, γιατί είμ' εγώ κι ο κτίστης»

Στιχομαντεία, του Βύρωνα Λεοντάρη

«Τα ονόματά μας πού και πού μας βλέπουν στο όνειρό τους»

Το βαπόρι, του Γιάννη Σκαρίμπα

«Θόλωνε το βράδυ και βαρύ επροχώρει»

Πανσέδες, του Τέλλου Άγρα

«Άκρα παντού ησυχία– και τηνέ περισσεύουν»

Kάποτε θα ‘ρθουν, του Λευτέρη Παπαδόπουλου

«γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα»

Πόθος εραστή, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

«Εις ένα μνήμ’ αγνώριστο μικρού κοιμητηρίου»
© ΦΩΤΑΓΩΓΟΣ ΕΠΕ 2019 / All rights reserved
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.