Εξομολόγηση, της Ελένης Βακαλό

«Η εξομολόγησή μου για πρώτη φορά»

Μη φεύγεις, του Κώστα Βάρναλη

«Δεν είμαι αυτός που βλέπεις»

Τι νέα ψιψίνα;, της Λένας Πλάτωνος

«Σήμερα η τηλεόραση προέβλεψε ανέμους ασθενείς»

Φράσεις, του Αρθούρου Ρεμπώ

«Όταν είμαστε πολύ δυνατοί – ποιος υποχωρεί;»

Πρώτος έρωτας, του Μπορίς Βιαν

«Όταν ένας άντρας αγαπάει μια γυναίκα»

Τις Κυριακές το απόγευμα, του Γιώργου Μαρκόπουλου

«Τις Κυριακές το απόγευμα, οι πόρτες των πολυκατοικιών»

Yara Yara, του Νίκου Καββαδία

«Kαθώς αποκοιμήθηκες φύλαγε βάρδια ο κάβος»

Η έρημος και ο καθρέφτης, του Γιώργου Παυλόπουλου

«Υπάρχει, λένε, στην έρημο ένας καθρέφτης»

Από τις ρίζες, του Βύρωνα Λεοντάρη

«Από τις ρίζες των μαλλιών μου ως μες στις ψύχες των νυχιών πονώ απ’ αγάπη»

Όλα είναι αλήθεια, του Ουώλτ Ουίτμαν

«Α εγώ, άνθρωπος χαλαρής πίστης επί μακρόν»

Σ’ ένα σταθμό του μετρό, του Έζρα Πάουντ

«Η όψη εκείνων των προσώπων μες στο πλήθος»

Ευδία, του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου

«Ήρθε ένας ήλιος μέσ’ στο σπίτι»

Χαρτιά, του Βασίλη Ρώτα

«Χαρτιά, χαρτιά, χαρτιά γραμμένα»

Τα γράμματά σου, του Κώστα Καρυωτάκη

«Τα γράμματά σου τα 'χω, Αγάπη πρώτη»

Η χώρα της σιωπής, της Μελισσάνθης

«Η χώρα της σιωπής είναι από κρύσταλλο»

Όταν ήρθαν, του Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Όταν ήρθαν οι ανήμεροι ληστές»

Η Lindsay Whalen είναι γενναία, του Σαμσών Ρακά

«Μοναξιά είναι να κάθεσαι σε μια γωνιά στα έβερεστ της Πειραιώς»

Εκείνοι που μας παίδεψαν, του Ντίνου Χριστιανόπουλου

«Εκείνοι που μας παίδεψαν βαραίνουν μέσα μας πιo πολύ»

Της Σπάρτης οι πορτοκαλιές, του Νικηφόρου Βρεττάκου

«Της Σπάρτης οι πορτοκαλιές, χιόνι, λουλούδια του έρωτα»

Ρομαντικός μέχρι κακίας, της Κατερίνας Χανδρινού

«Βράζει το πρωί να πιει, αντί για άλλο βότανο, ρίζα απ' το φιλότιμό του»

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ INBOX ΣΟΥ
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.